Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/9519 K.2016/83

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işverenlik yanında 01.06.1988-15.02.2012 tarihleri arasında, ütü bölümünde net 1.350,00 TL ücretle ustabaşı olarak çalıştığını, yemek ve servis imkanının olduğunu, iş sözleşmesini, ücretlerin geç ödenmesi, ücretlerin kanuna uygun hesap edip ödenmemesi, ücret hesap pusulasının verilmemesi nedenleriyle haklı olarak feshettiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili, fazla mesai ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı yanında, 01.06.1988-30.04.1990 ve 25.01.1992-03.01.2000 ve 18.07.2000-14.03.2012 tarihleri arasında 3 dönem çalışmasının olduğunu, bu çalışma dönemlerinden ilk ikisinin davacının kendi isteği ile sona erdiğini, son dönemin ise davalı tarafından İş Kanunu'nun 25/2-g maddesi uyarınca haklı sebeple sonlandırıldığını, davacının iddialarının doğru olmadığını, haklı nedenle fesih sebeplerinin davacı bakımından söz konusu olmadığını, davacının ücretinin brüt 886,50 TL olduğunu ve tüm ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, hafta tatili, fazla mesai ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. Yıllık izin kullanılmadığı iddia edilen ve hesaplama yapılarak hüküm altına alınan hizmet süresi 21 yıl olup, Dairemizin ve Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik uygulaması açıkça yemin deliline dayanmak koşuluyla bu delilin hatırlatılması şeklindedir. Bu nedenle davalının cevap dilekçesinde yer verdiği yemin deliline başvurup başvurmayacağı davalıdan sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: