Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/24410 K.2020/9418

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde kamyon şoförü olarak çalışırken fazla çalışma yaptığını ancak ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma alacağının tahsilini, istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürerek, davacının genel olarak fazla çalışma yapmadığını, yaptığında ise ücretinin ödendiğini, prim de aldığı gözetildiğinde alacağı bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bir kısım fazla çalışma ücreti alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalı işyerinde haftanın 6 günü, günde 05.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek fazla çalışma alacağı talep etmiş, davalı ise iddianın doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda genel olarak taraf tanıklarının ve davacının sunduğu bir kısım takoğraf kayıtlarının davacı iddiasını doğruladığı ancak davacının şoför olması nedeniyle Karayolları Trafik Yönetmeliği hükümlerinin dikkate alınması gerektiği, buna göre günde 9 saat çalışma süresinin kabulü gerektiği ve bu süreye göre haftada 9 saatlik fazla çalışma yaptığı, kabulü ile alacak hesabı yapılmıştır.

Bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, davacının sunduğu bir kısım takoğraf kayıtları ile davacı ... özellikle davalı tanıkları davacının iddia ettiği gibi günlük 9 saati aşan çalışmayı doğrulamışlardır. Bu delil durumu karşısında Yönetmelikten söz edilerek çalışma süresinin yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3- Dosyada mevcut işverence sunulan ve davacı imzası taşımayan bordroların bir çoğunda fazla çalışma tahakkuku olduğu ve bordro bedelinin banka kanalı ile ödendiği anlaşılmakta olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tahakkuk olan bordro dönemleri hesapmlamada dışlanmıştır.

Yukarıdaki bentte açıklandığı üzere, davacı, tahakkukların ötesinde fazla çalışma yaptığı iddiasını ispatlamış olup, bu durumda imzasız bordrolardaki tahakkukların mahsubu yapılması gerekirken söz konusu ayların hesaplamada dışlanması hatalıdır.

4- Kabule göre ise, davalı tarafça dava ve ıslaha karşı zamanaşımı def'i öne sürülmüş olup, Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilirken dava dilekçesinde talep edilen 5.000,00 TL lik miktar doğrudan alacağa eklenmiştir. Ancak besaplamaya bakıldığında eklenmesi gereken miktar 519,12 TL dir.

Islaha karşı zamanaşımı hesabının hatalı yapılması da bozma nedenidir.

5- Fazla çalışma ücreti hesabında dosyadaki belgeler dikkate alınarak davacının izinde olduğu dönemlerin dışlanmaması da hatalıdır.

6- Kararın hüküm kısmında yargılama giderlerinin açıkça gösterilmemesi ve harçlara ilişkin hüküm kurulurken ( 2 ve 3 numaralı bentlerde ) davacıya iadesine karar verilen miktar (508,93 TL) gözetilmeden davalı aleyhine mükerrer ödeme oluşturulması da isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: