Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/29789 K.2019/19978

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 23/10/2010 tarihinde davalı şirkette işe başladığını, 13/02/2014 tarihinde yaş hariç emeklilik koşullarını yerine getirdiğinden SGK’dan aldığı 13/02/2014 tarihli yazı uyarınca davalı şirkete başvurduğunu, 1475 sayılı kanunun 14. Maddesi uyarınca emekli olmak için işten ayrılmak istediğini, davalı şirketin kıdem tazminatı ödemekten kaçındığını, müvekkilinin aylık 4.300,00 TL ücret aldığını, yol ve yemek ücretide bulunduğunu, maaşının büyük bir bölümünü 2014 yılının birinci ayına kadar elden ödendiğini, sadece bankaya ödenen kısmının SGK'ya bildirildiğini, son dönemde tam maaşının SGK ya bildirildiğini,

SGK kayıtlarındaki son iki aylık dönemin müvekkilinin maaşını yansıttığını iddia ederek; kıdem tazminatı alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının başka bir şirkette iş bulduğundan iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığını, davacının aylık 4.300,00 TL aldığı iddiasının asılsız olduğunu, davacının görevinin satış temsilcisi olduğunu, hedeflerini tutturduğunda ona göre satış primi aldığını, kıdem tazminatı hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde son ücreti 4.300,00 TL olarak belirtmiştir. Ancak davacının fesihten ve davadan sonra, 2014 yılının Ekim ayında tanık olarak beyanına başvurulan İstanbul Anadolu 5. İş mahkemesi’nin 2014/260 Esas sayılı dava dosyasında, son ücretini net 1.800,00 TL olarak açıkladığı fazla mesai ücretleriyle birlikte eline geçen ücretin brüt 4.200,00 TL olduğunu beyan ettiği görülmektedir.

Kıdem tazminatına esas ücretin belirlenmesinde, fazla mesai ücretleri ücretin eki olarak dikkate alınmayacağından, davacının son ücretinin net 1.800,00 TL olduğu kabul edilip, hesaplamaların buna göre yapılması gerekirken, iddia edilen ücrete itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.

F)Sonuç: