Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/32036 K.2017/21167

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının son işyerinin ... Belediyesi Özel Kalem Müdürlüğü olduğunu, 11/10/2013 tarihinden iş sözleşmesinin sözlü olarak fesih edildiği 15/02/2016 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, kendisine yazılı fesih yapılmadığını iddia ederek işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye vekili, işe iade davasının dava şartlarının olayda gerçekleşmediğini, davanın reddi gerektiğini, davalı iş yerinde 30 işçinin çalıştığının tespiti gerektiğini, aksi halde davanın usulden reddi gerektiğini, davacının davalı belediye işçisi olmadığını, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından iş kanununun 19. Maddeye göre sona erdirilip erdirilmediğinin tespit edilmesi gerektiğini, taraflar arasında alt üst işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacı tarafın davasında samimi olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davacının 6 aylık kıdeminin bulunmadığı ve diğer davalı ile aralarında asıl- alt işveren ilişkisi olmadığını, davacının aslında diğer davalının işçisi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı tanıklarının beyanlarında görüldüğü üzere belediyeye alınan işçilerin başvuru, kabul, çalışacakları pozisyon , çalışma yer ve şartları konusunda bütün yetki ve kontrolün belediyeye ilişkin olup yalnızca bir taşeronun kadrosunda görünmek şeklinde uygulama olduğunu belirttikleri, davacının da işi temizlik işleri gibi görülüyor ise de başkan yardımcılarından birinin yanında sekreter gibi çalıştığı,

tam anlamıyla her iki davalı arasında hem alt ve üst işveren ilişkilerinin bulunduğu hem de bu ilişkinin gerçekten muvazaalı olarak oluşturulup işçinin belediyenin ihtiyacı olan başkan yardımcılığı sekreterliği pozisyonunda çalıştırıldığı, belediyedeki bu pozisyonun devamlılığı da başka bir kanıt gerekmeksizin bilindiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacının "son işine" iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli ise de dosya içeriğine uygun olarak davalılar arasındaki asıl- alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu ve davacının asıl işveren işçisi olduğu saptaması yapılmış olmakla birlikte hüküm kısmında işe iadenin hangi davalıya yapıldığının gösterilmeyip sadece “davacının son işine iadesine” denilmesi eksik ve hatalı ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen çıkarılarak yerine;