Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4319 K.2018/8

.....

DAVA

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/01/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 29.08.1993-30.06.2009 tarihleri arasında aylık net 2.000,00 USD fix ücretle, üst yapı kalfası olarak çalıştığını, 3 öğün yemekten ve yatmak için tahsis edilen koğuştan yararlandığım, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ve işçilik alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkiline ait yurt dışındaki şantiyelerde belirli dönemlerde çalıştığını, 05.06.2009 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, son dönem itibariyle saat ücretinin 4,24 USD olduğunu, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının kendisine ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı yıllık izinlerinin karşılığı olan ücretlerin bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, 2008 yılından önceki çalışmalarına ilişkin ücret alacaklarının zamanaşımı gereğince talep edilemeyeceğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığını ileri sürerek alacak taleplerinde bulunmuştur.

İspat yükü üzerinde bulunan davacı tarafça tanık deliline dayanılmış ve mahkemece, davacı tanıklarının beyanları esas alınarak söz konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Ancak, davacı tanıklarınının davacı ile aynı konuda aynı işverene karşı davaları mevcut olup aynı konuda açtığı davası bulunan ve davacı ile menfaat birliği içinde olan kişinin tanıklığına itibar edilmesi mümkün değildir. Başka delillerle desteklenmeksizin aynı konuda dava açan işçilerin birbirlerine tanıklığı ile bu alacakların varlığı kabul edilemez.

Bu nedenle fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi davalı işverenin yurtdışı şantiyelerinde kesintili olarak çalışmıştır. Davacının yıllık izin ücreti alacağı istemi bordroda yer alan tahakkuklar yok sayılarak kabul edilmiş ise de, izin ödemesi adı altında bordroda yer alan tahakkukların işçinin farklı şantiyelerdeki çalışmalarının iş bitimi sebebiyle sona erdiği dönemlere rastlayıp rastlamadığı değerlendirilmemiştir.

Davacı vekili 03.03.2014 tarihli dilekçesinde, hizmet süresi bakımından davalı savunmasında belirtilen tarihleri kabul ettiklerini beyan etmiş olup, çalışma dönemleri sonuna denk gelen (örnek mahiyetinde 12.06.2004-31.05.2005 arası dönem için 05/2005 ayına ait bordrodaki yıllık izin ücreti tahakkuku) bordrolarda tahakkuk bulunupta banka kaydı ile de ödendiği anlaşılan yıllık izin ücreti ödemelerinin hesaplamadan mahsubu gerekmektedir.

Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

......