Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4972 K.2019/14356

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının uzun yol şoförü olarak çalıştığını, davalı işvereni ücretlerin geç ödenmesi ve ağır mesai şartları nedeni ile Sosyal Güvenlik Kurumu'na şikayet ettiğini, iş akdinin davalı tarafından bildirimsiz ve tazminatsız şeklide kötü niyetli olarak feshedildiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bir kısım işçilik alacaklarına ilişkin davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davaya cevap dilekçesi verilmemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının, davalı işvereni ücretlerin geç ödenmesi ve ağır mesai şartları nedeni ile Sosyal Güvenlik Kurumu'na şikâyet etmesi nedeni ile iş akdinin davalı tarafından bildirimsiz ve tazminatsız şeklide kötü niyetli olarak feshedildiğini iddia ettiği, aynı gün davalı tarafından ihtarname keşide edilerek,

"davacının 02.07.2012- 03.07.2012 ve 04.07.2012 tarihinde işe gelmeyip, aramalara cevap vermediği ve kendisine teslim edilen aracın da uhdesinde tutulduğu ve bu surette davalının zarara uğradığı gerekçesi ile iş akdinin feshdildiğinin" ihtar edildiği tespit edilmiş, davacının işverenin güvenini kötüye kullandığına ve iş akdinin feshine ilişkin başkaca herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı, iş akdinin davalı işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirir şekilde haksız olarak fesihedildiği, diğer işçilik alacakları da olduğu, şartlar oluşmadığından kötü niyet tazminatının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür.

Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K.. Yargıtay 22. H.D.

21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.)

Davacı vekili fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş ve tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece tanık deliline dayalı olarak fazla mesai ücret talebinin kabulüne karar verilmiştir. Davacı yalnız çalışmakta olup, tanıkların davacının yaptığı iş gereği çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri mümkün olmadığından fazla mesai ücreti talebi ispat edilememiştir. Mahkemece fazla mesai ücret talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.