Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/5280 K.2019/19681

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/09/1993-15/06/2005 tarihleri arasında yurtiçi otobüs şoförü olarak çalıştığını, emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını, akabinde 21/06/2005-27/10/2010 tarihleri arasında araç takip sorumlusu olarak çalıştığını, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ilk dönem çalışmada son ücretinin asgari ücret+sefer başına prim olduğunu, sefer ücretinin yakın mesafelere 40-50 TL, uzak mesafelere 75-80 TL olduğunu, ancak kıdem tazminatının asgari ücret üzerinden ödendiğini, ikinci dönem de ise son ücretinin 1.750,00 TL olduğunu,

son dönem için kıdem ve ihbar tazminatına karşılık toplam 5.400,00 TL ödendiğini, ayda iki hafta tatili izin yapabildiğini, dini ve milli bayramlarda aralıksız olarak çalıştığını, ücretli izinlerin kullandırıldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla ;fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, bayram-genel tatil ücreti alacağı ve izin ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, 4 farklı dönemde çalıştığını, 27/06/2005 tarihinden önceki çalışmasının emeklilik nedeni ile son bulduğunu ve tüm haklarının ödendiğini, 22/05/2005-12/01/2007 tarihleri arasındaki dönemde kendisinin istifa ettiğini bu nedenle kıdem tazminatı hakkının bulunmadığını, 09/02/2007-28/02/5007 tarihleri arasındaki 3. dönemde ise tüm haklarının ödendiğini ve son dönem olan 04/03/2007-27/10/2010 tarihleri arasındaki çalışmasından da kendi isteği ile ayrıldığını ve bu dönem ile ilgili de tüm alacaklarının ödendiğini, hiç bir alacağının bulunmadığını savunarak davacı tarafından açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla çalışma alacağının hesabı (davacının şoför ve araç takip sorumlusu olarak çalıştığı dönemlerin ayrılarak) noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının otobüs şoförü olarak çalıştığı dönemde sefer başına prim usulü çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı ücretinin sabit ücret ve sefer başına ödenen primden oluştuğu, fazla çalışma adı altında sefer başı prim ödendiğinden ve bu şekilde fazla çalışmasının karşılığı normal ücretin ödendiğinden fazla çalışmanın sadece %50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerekirken, fazla çalışma alacağının %150 zamlı hesaplanarak karar verilmesi isabetsizdir.

Davacının araç takip sorumlusu olduğu dönem için ise tanıklar yeniden dinlenip, çalışma saatleri belirlenip, fazla mesai çıkarsa bu dönem için %150 zamlı hesap yapılmalıdır.

3- Taraflar arasında giydirilmiş ücretin hesabı konusunda da ihtilaf bulunmaktadır

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 1. çalışma döneminden kalan fark kıdem tazminatı hesaplanırken sosyal yardım olarak 100,00 TL, 2. dönem kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanırken 200,00 TL yemek ve servis yardımı ücreti aldığı kabul edilmiştir. Ancak tazminata esas giydirilmiş ücretin hesabında esas alınan bu bedellerin dayanakları açıklanmamıştır.

Yukarıdaki bozma doğrultusunda tanıklar dinlenirken bu hususta açıklattırılmalıdır.