Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/6501 K.2019/16700

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 15.11.2005 tarihinden beri davalı T.C. ... Belediyesi’nde iş makinesi operatörü olarak aylık 1.570,00 TL ücret ile çalıştığını, yol ve yemek yardımı yapıldığını, alt işverenin sürekli değiştiğini ancak T.C. ...

Belediyesi’nde kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiğini, çalışması boyunca fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, görevi olmayan işlerde çalıştırıldığını, aynı işyerinde aynı işkolunda aynı pozisyonda olan işçilerden kendisine daha düşük maaş ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, psikolojik baskıya maruz kaldığını, bu yüzden iş akdinin kendileri tarafından 16.05.2014 tarihinde haklı nedenle fesh edildiğini iddia ederek fazlaya dair haklar saklı tutularak; kıdem tazminatı 1.000,00 TL, ücret farkı alacağı 10,00 TL, fazla çalışma ücreti 1.000,00 TL, yıllık izin ücreti alacağı 10,00 TL olmak üzere;

toplam 2.020,00 TL’nin davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı T.C. ... Belediyesi vekili: zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının kendi personelleri olmadığı, belirtilen işin diğer davalı ... Turizm Taş. Hizmet ve Tem. İnş. San. Dış Tic. Ltd. Şti.ye ihale edildiği, Belediyenin işveren olarak tanımlanamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Turizm Taş. Hizmet ve Tem. İnş. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının T.C. ...

Belediyesi’nin işçisi olduğunu, davacının 01.04.2014 tarihinde kendilerinde işe başladığını, yaklaşık 2 ay kendilerinde çalışmış ise de 23.05.2014 tarihinden itibaren herhangi bir gerekçe göstermeksizin işyerine gelmediğini, 28.05.2014 tarihinde iş akdinin kendileri tarafından haklı nedenle fesh edildiğini, bir an için işçi alacaklarından sorumlulukları olduğu düşünülse dahi davacı işçinin kendilerinde 1,5 ay çalışması olduğu ve davacının kendi kusuru ile iş akdini sonlandırdığını, davacı ücretinin emsallerinin altında olduğu iddia edilmişse de ücretlerin bankaya yatırıldığını ve buna herhangi bir ihtirazı kayıt koyulmaksızın çekildiğini,

davacının aynı işi yapan diğer işçilerle aynı ücreti aldığını, ücretinin aylık net 1.913,59 TL olduğunu, herhangi bir fazla çalışma alacağı olmadığını, tüm ücretlerinin bordrolandırılarak bankadaki hesabına yatırıldığını, kullanılmamış yıllık izni bulunmadığını, yine işçinin sözleşmesinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olması halinde dahi kıdem tazminatının ilgili kamu kurumu tarafından ödenmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olup davacı işçiye karşı her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğu söz konusudur.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda eksik teselsül-tam teselsül ayrımı kaldırıldığından ve aynı Kanun'un 155. maddesine göre ortak defi mahiyetindeki zamanaşımı def'inin müşterek-müteselsil borçlulardan biri tarafından ileri sürülmesi halinde diğer tarafa sirayeti söz konusudur. Islaha karşı alt işveren tarafından ileri sürülen zamanaşımı def'inden asıl işverende yararlanacağından ve asıl işverenin sorumluluğunun alt işveren sorumluluğunu aşması mümkün olmadığından sözü edilen zamanaşımı def'inin her iki davalıya etkisi dikkate alınarak davaya konu istekler ile ilgili hüküm kurulmalıdır.