Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/6712 K.2019/17559

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı apartmanda 25.07.2001 ile 31.03.2013 tarihleri arasında apartman görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin feshedildiği tarihte 832,00 TL net maaş aldığını, toplamda 15 daire bulunan apartmanın hizmetlerini sabah 07:00 ile akşam 23:30 arasında yaptığını, bu hizmetlerin genel temizlik, servis, tamirat, bahçe düzenlemesi,

çöp ve sair apartman işleri olduğunu, apartmanın güvenlik hizmetlerini de sürdürdüğünü, çalışmalarının yasal çalışma saatlerinin üstünde olmasına rağmen fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının çalışmış olduğu süre boyunca milli ve dini bayram günlerinin tamamında çalıştırıldığını, genel tatil ücreti olarak herhangi bir ödeme yapılmadığını, yıllık ücretli izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını, hafta tatili çalışma ücretinin ödenmediğini, davalı tarafından işçilik alacakları olarak 19.212 TL.'nin ... kanalıyla ödendiğini,

ödenen paranın 832,00 TL.'nın 2013 yılı Mart ayı ücreti ve kalan 18.380 TL.'nin işçilik alacaklarına mahsup edilecek olan tutarı ifade ettiğini, davalı tarafından yapılan ödemenin davacının hak etmiş olduğu alacaklarının çok altında olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili işyerinde 25.07.2001 tarihinden 31.03.2013 tarihine kadar asgari ücret ile kapıcı olarak çalıştığını, servislere zamanında çıkmadığını, kendisini uyaran apartman sakinlerine kaba söz ve davranışlarda bulunması,

rahatsız edici şekilde alkol kullanmaya başlaması nedeni ile defalarca uyarıldığını, bu uyarılar neticesinde herhangi bir değişiklik olmayınca iş akdinin feshedildiğini, davacıyı mağdur etmemek amacıyla kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve genel tatil çalışmalarına mahsuben 29.03.2013 tarihinde ... aracılığı ile 19.212 TL. ödeme yapıldığını, davacının çalışma şekli ve yaptığı işlerin fazla çalışma yapmasını gerektirmeyecek kadar hafif işler olduğunu, davacının izinli olduğu dönemlerde apartman sakinlerinin günlük ve sadece birkaç işi yapması için dışarıdan başka bir kapıcı tuttuklarını,

bu dönemlere ilişkin apartman gider makbuzları bulunduğunu, kapıcı varken başka bir kapıcının tutulması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan bu dönemlere ilişkin gider makbuzlarının o döneme ilişkin yıllık izinlerin açık bir delili olduğunu, davacının dini bayramların sadece ilk günü çalıştığını, hafta tatili çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinin reddine, yıllık izin ücretinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı bir kısım işçilik alacağı talebiyle dava açmış, davalı ise diğer hususlarla birlikte davacıya kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve genel tatil çalışmalarına mahsuben 29.03.2013 tarihinde toplam 19.212 TL. ödeme yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafça yapılan ödemenin mahsubu sonrasında kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretinin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında mevcut belge ve bilgiler incelendiğinde; davalı tarafından 29.03.2013 tarihinde ... aracılığı ile 19.212 TL. ödemenin kıdem tazminatı ve Mart 2013 ayı ücreti açıklamasıyla yapıldığı, davalı vekilinin cevap dilekçesinde yapılan ödemenin kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve genel tatil çalışmalarına mahsuben yapıldığını belirttiği anlaşılmaktadır.

17.01.2014 tarihli bilirkişi kök raporunda 17.278,69 TL kıdem tazminatı, 4.336,32 TL yıllık izin ücreti, 1.503,45 TL genel tatil ücreti ve 1.298,75 TL hafta tatili ücreti hesaplanmış ve davalı tarafından yapılan toplam 19.212 TL ödemeden Mart 2013 ayına ait olduğu tespit edilen miktar haricinde kalan 18.380,19 TL, hesaplanan kıdem tazminatı, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücretinden mahsup edilerek sonuç itibariyle davacının bakiye 1.700,70 TL kıdem tazminatı ile 4.336,32 TL yıllık izin ücreti olduğu yönünde rapor tanzim edilmiştir.

Taraf vekillerinin bilirkişi kök raporuna itirazları sonucunda alınan 03.04.2014 tarihli ek raporda, 17.278,69 TL kıdem tazminatı, 3.327,24 TL yıllık izin ücreti, 1.503,45 TL genel tatil ücreti, 20.243,69 TL fazla çalışma ücreti ve 5.623,24 TL hafta tatili ücreti hesaplanmış ve davalı tarafından yapılan 18.380,19 TL ödemenin mahsubu Mahkemeye bırakılmıştır.

Davacı tarafından 18.04.2014 tarihli ıslah dilekçesinde bilirkişi kök raporunda yapılan mahsup işlemi ve ek raporda yer alan hesaplamalar birlikte nazara alınarak sonuç itibariyle 1700,70 TL kıdem tazminatı, 3.327,24 TL yıllık izin ücreti, 20.243,69 TL fazla çalışma ücreti ve 4.324,49 TL hafta tatili ücreti talebinde bulunmuştur. Yani davalı tarafından yapılan 18.380,19 TL ödemenin kıdem tazminatı, hafta tatili ve genel tatil ücretinden mahsup edilerek davacı tarafından ıslah edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının ıslah dilekçesine karşı davalının ileri sürdüğü zamanaşımı def'i ve yine davalının ek rapora itirazlarının değerlendirilmesi için Mahkemece 23.07.2014 tarihli 2. ek rapor alınmış ve raporda 17.278,69 TL kıdem tazminatı, 3.105,42 TL yıllık izin ücreti, 1.503,45 TL genel tatil ücreti, 17.010,31 TL fazla çalışma ücreti ve 4.797,30 TL hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Davalı tarafından yapılan 18.380,19 TL ödemenin mahsubu ise Mahkemeye bırakılmıştır.

Mahkemece, davacının ıslah dilekçesi, 23.07.2014 tarihli 2. ek rapor ve davalı tarafından yapılan ve Mart 2013 ayına ait olduğu tespit edilen miktar haricinde kalan 18.380,19 TL'nin kıdem tazminatına mahsuben ödendiği hususları birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken, kıdem tazminatı haricindeki alacak kalemlerinden de mahsup edilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: