Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/8001 K.2019/18351

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 18/04/2003-30/09/2010 tarihleri arasında mağaza müdür yardımcısı olarak çalıştığını, son ücretinin 1.992,16 TL olduğunu, iş akdinin haksız nedenle sona erdirildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafın iflas etmesi ile davaya iflas idaresi devam etmiş, davalı vekili cevap dilekçesinde iflas açıldıktan sonra tüm yetkinin iflas idaresinde olduğunu, ücrete dair resmi kayıtların dikkate alınmasını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, dava dilekçesi ile ayrıştırma yapmaksızın hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil talepleri için toplam 300,00 TL talep etmiş, yargılamanın hiçbir aşamasında taleplerini ayrıştırmamıştır.

Mahkemece davacı ayrıştırma yapmadığı için talep edilen miktar, talep sayısına eşit dağıtılarak dava dilekçesi ile her bir alacak kalemi bakımından 150,00 TL talep edildiği kabul edilerek sonuca gidilerek, ulusal bayram ve genel tatil alacağının dava dilekçesi ile istenen miktarının 150,00 TL. olarak belirlenmesi gerekirken, 300,00 TL. olarak belirlenmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.