Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/4833 K.2018/5614

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı bünyesinde alt işverenler nezdinde en son sayaç okuma işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirkete husumet düşmediğini, davacının işvereninin davalı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmaya ilişkin ispat külfeti altında olan davacının talep ettiği döneme ilişkin fazla mesai çalışma ücretini, tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde ancak bu dönemde aynı işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispat külfetini gerçekleştirebileceğinin kabulü gerekir. Tanık beyanlarına çalışma süreleri ile sınırlı değer verilmelidir.

Tanıkların davalı ile davalı olmaları, yada başka bir nedenle husumetli olmaları halinde beyanlarına ihtiyatlı yaklaşılmalı, yan deliller ile desteklenmesi halinde beyanlarına itibar edilmelidir.

Dosya kapsamından fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışma süresinin davacı tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bu tespitler hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil talepleri içinde geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanığı Hakan Y.'nin davalı işverene karşı aynı taleplerle dava açtığı anlaşılmakta olup, beyanlarını destekleyecek nitelikte yan delillerde olmadığından beyanlarına itibar edilmesi yerinde değildir. Diğer davacı tanığı...K. işyeri çalışanı olmakla birlikte çalışma süresi itibariyle 2011 yılından önceki çalışma düzenini bilebilecek durumda değildir. Bu durumda davacı tanığı...K.'nın işyerindeki çalışma süresi belirlenerek fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmaları davacı tanığının çalışma süresi ile sınırlı olmak üzere şimdiki gibi hesaplanmalıdır. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.