Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5330 K.2017/10339

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01.05.1999 -31.10.2012 tarihleri arasında davalı şirket tarafından işletilen otelde kat görevlisi olarak çalıştığını, ilk yıllar sezonluk olarak sonraki yıllar yaz kış olmak üzere ve son beş yılda çamaşırhanede yıkamacı ve ütücü olarak yaz kış çalıştığını, 31.10.2012 tarihinde iş yerinin kapanacağını söyleyerek davacının iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı, yıllık izin ücreti alacağı, asgari geçim indirimi alacağı ve işsizlik sigortası alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı defi ileri sürdüklerini,iş akdinin davacı tarafça eylemli olarak sonlandırıldığını, davacının fazla mesai yapmadığını, haftada 1 gün izin kullandığını, resmi tatil ve dini bayramlarda çalışmadığını, davacının sezonluk çalıştığı için yıllık izin hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacı ve davalı tanıkları davacının 2012 yılı sezon sonuna kadar çalıştığını, aynı iş yerinde çalışan bir işçinin işten çıkarılmadığı halde işveren tarafından işten çıkarıldığından bahisle ihtarname yollamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne,davacının 01.01.2009-31.10.2010 tarihleri arasında 1 yıl 10 ay hizmet bildiriminin bulunduğu,

diğer dönemlerde ise resmi kayıtlara göre davacının 1 yıldan az süreli hizmetlerinin bulunduğu, resmi kayıtların aksinin kendileri sezonluk çalışan veya aynı iş yerinde çalışması bulunmayan tanık beyanlarıyla ispatının mümkün olmadığı,açıklanan nedenle davacının 14 günlük yıllık izin hakkının bulunduğu, yapılan işin ve iş yerinin niteliği gereği sezon dönemlerde fazla mesai yapıldığının kabulü ile,

tanık beyanlarına göre davacının günlük 1,5 saat, haftada ise 10,5 saat fazla mesai yaparak çalıştığı, fazla mesai ücretlerinin ödenmediği,davacının haftanın 7 günü, resmi tatillerde ve dini bayramlarda 1 gün dışında çalıştığı dinlenen tanık beyanlarıyla ispat edildiği, ve bu alacaklardan %30 hakkaniyet indirimi yapıldığı,davacının asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiği işveren tarafından yazılı bir belgeyle ispat edilemediğinden asgari geçim indirimi alacağı talebinin kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmalıkta mahkemece davalının 26.01.2013 tarihinde temerrüte düştüğünün kabulü ile yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta sonu, tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesine rağmen, ihbar tazminatına ve asgari geçim indirimi alacağına ıslah tarihi ve temerrüt tarihi ayrımı yapılarak faiz işletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.