Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5994 K.2017/4221

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya iş yerinde kalıpçı ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir sebebe dayanmaksızın fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının süreklilik arzetmeyecek şekilde davalı bünyesinde çalışmaları bulunduğunu, devamlılık gösteren bir iş ilişkisi kurulmadığını, davacının davalı işverenden herhangi bir alacağı da olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2014/15845 E. 2014/18008 K. ve 25.9.2014 tarihli ilamı ile davacının hizmet süresi ve aylık ücretiyle ilgili araştırmaya yönelik olarak ve yine hafta tatili alacağının ayrı hesaplanması ile hesaplamada dönemsel ücretlerin dikkate alınması gerektiği, gerekçeleri ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş, bilirkişiden bozma ilamına göre ek rapor alınıp davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Karar gerekçesinde davacının " günlük 80 TL üzerinden ücret aldığı anlaşılmıştır" yazılmasına rağmen günlük 33 TL ücrete göre hesaplama yapan rapora itibar edilmesi gerekçe ile hüküm fıkrasında çelişki oluşturmakla hatalıdır.

3- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı davalıya ait inşaat işlerinde kalıpçı olarak çalıştığını ve günlük ücretinin en son net 80 TL olduğunu iddia ederken davalı taraf davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal ücret araştırma sonucuna göre davacının günlük 33 TL yevmiye aldığı kabul edilmiş ise de bu kabul dosyadaki delil durumu ile davacının işyerindeki kıdemi ve yaptığı işe uygun değildir.

Dinlenen davacı tanıkları davacı iddiasını doğrularken davalı tanıkları da asgari ücretten bahsetmeyip 50-80 TL arası yevmiyeli çalışmadan bahsetmişlerdir. Emsal alınan ücret de vasıfsız işçi için belirlenmiştir. Bu durumda davacının davalı işyerindeki hizmet süresi ve yaptığı iş de dikkate alındığında iddia edilen ücretin kanıtlandığı kabul edilerek davacının alacaklarının buna göre belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile ücretin yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

4- Dosyadaki bilgi ve belgeler ile bozma ilamı birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı nezdinde 07/12/2009-09/09/2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilerek alacaklarının buna göre belirlenmesi gerekirken gün hesabı üzerinden hizmet süresinin tespiti hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç: