Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/8284 K.2018/14919

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalıya ait iş yerinde 20/09/2011 tarihinden, 31/03/2013 tarihine kadar gece bekçisi olarak çalıştığını, davacının ... döneminde işi özveri ile yaptığını, haklı bir sebep gösterilmeksizin davacının iş akdine son verildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının, gece bekçisi olmasına karşın defalarca uyurken yakalandığını ve her seferinde de bakmakla yükümlü olduğu kişiler olması sebebiyle affedildiğini, görevini yeterince iyi yapmayan, tüm uyarılara rağmen defalarca uyuya kalan davacının işine haklı sebeple son verildiğini, bu durumun tüm tanık beyanlarıyla da sabit olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiği ve karineye dayalı makul indirim dışında hükümde red miktarı da bulunmasına rağmen, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz yerine, en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi, hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.