Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8297 K.2018/7533

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu kapsamında sözleşmeli aile hekimi olarak görev yaptığını, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanuna kapsamında sözleşmeli olarak görev yapan aile hekimlerinin uygun sayıda bir araya gelerek taşınmaz kiraları, personel ve malzeme giderlerini kendilerinin karşıladığını, bu giderler için aile hekimlerine ödeme yapıldığını, ... İlçesi... nolu Aile Sağlığı merkezinde faaliyet gösteren ve aile hekimi olarak görev yapmakta olan davalının, 15/06/2011- 01/09/2012 tarihleri arasında, davacıya kuruma ait taşınmazı kullanmasına rağmen, herhangi bir ödeme yapmadığını ve 4.360,00 TL kamu zararı meydana geldiğini belirterek kamu zararı alacağının ait olduğu aylardan itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin kurallardan olup, yargılamanın her aşamasında istek üzerine, ya da re'sen gözetilmesi gerekir.

Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlık kira ilişkisinden kaynaklandığına göre görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esası incelenerek davanın esastan sonuçlandırılması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.