Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/1750 K.2021/3332

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 17.12.2003-13.05.2014 tarihleri arasında iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, 13.05.2014 tarihinde aylık net 2.800,00 TL ücret aldığını, davacının ücretinin bir kısmının bankaya yatırdığını, kalanının elden ödediğini, öğle yemeği ve servis hizmeti verildiğini, davacının iş akdinin yazılı bildirimde bulunulmaksızın feshedildiğini, davacının iş akdinin feshinde yasal alacaklarının tam olarak ödenmediği,

haftanın dört günü 08:00-20:00 saatleri arasında haftanın üç günü 08:00-01:00 saatleri arasında çalıştığını, ayda ortalama bir Pazar hafta tatili yaptığını, dini bayramların ilk günü hariç tüm dini ve milli bayramlarda çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatının, ihbar tazminatının, fazla çalışma alacağının, hafta tatil alacağının, genel tatil alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 17 Aralık 2003 tarihinde işe başladığı, endüstriyel ekskavatör operatörü olarak çalıştığını, aldığı son aylık ücret 1.818,41 TL (Brüt) olduğunu, davacının hizmet akdinin 13.05.2014 tarihinde davalı işverenlikçe İş Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca, yazılı bildirim ile ihbar ve kıdem tazminatları ile yıllık izin ücretinin ödenerek feshedildiğini, ödemeler karşılığında davacının 13.05.2014 tarihinde İbraname imzalayarak davalı işverenlikten hiçbir hakkının ve alacağının kalmadığını beyan ve imzası ile tasdik ettiğini,

davalı işyerinde haftada altı gün 08:00-17:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalışıldığını, davalı işyerinde esas olan dini ve milli bayramlarda çalışılması olmadığını, çalışılması halinde karşılığı ücretlerin ödendiğini savunarak açılan davanın reddi talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun yerinde görülmediğinden esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun ise esastan kabulüne karar verilmiş, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacı işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı iş makinesi operatörü olarak olarak 2.800,00 TL ücretle çalıştığını iddia etmiş; davalı işveren ise davacının bordrodaki ücret olan brüt 1.818,41 TL karşılığında çalıştığını savunmuştur.

Davalı şirkette 2003-2013 yılları arasında vinç operatörü olarak çalıştığını söyleyen davacı tanığı ... ifadesinde “…benim son maaşım 2.300,00-2.400,00 TL idi/ Davacı benden sonra işten çıktığı için maaşını bilemiyorum…”, davalı şirkette 2009-2013 yılları arasında vinç operatörü olarak çalıştığını söyleyen davacı tanığı ... ifadesinde “…Ben 3.100,00-3.150,00 arasında alıyordum davacıda bildiğim kadarı ile benim kadar alıyordu …” şeklinde, davalı şirkette 2011-2014 yılları arasında operatör olarak çalıştığını söyleyen davacı tanığı ... ifadesinde “…Davacının son maaşı 3.000,00 TL ye yakındı …” şeklinde,

davalı şirkette 2003 yılından beri çalışmakta olduğunu söyleyen davalı tanığı ... ifadesinde “…Şu anda 3.300,00 TL civarı ücret almaktayım.

Ücretimin tamamı bankadan ödenmektedir…..Davacının aldığı maaşı bilmiyorum …” şeklinde, davalı şirkette 1999 yılından beri çalışmakta olduğunu söyleyen davalı tanığı ... ifadesinde “…bildiğim kadarıyla davacıyla aynı maaşı alırdık en son brüt 1.800,00 TL idi, bu ücretin yaklaşık 1.400,00 TL' si net maaş olarak bize ödenirdi …” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış, Limter-İş Sendikası’nca gönderilen emsal ücret yazısında emsal ücretin 2.500,00-3.000,00 TL, Birleşik Metal-İş Sendikası’nca gönderilen emsal ücret yazısında emsal ücretin 2016 yılında 5.456,16 TL Brüt-3.900,66 TL Net, Türk Metal Sendikası’nca gönderilen emsal ücret yazısında emsal ücretin 2.200,00 TL Net, Tekmar Mermer Ve Maden İş. A.Ş. gelen yazı cevabında 2016 yılında 2.500,00-TL net ücret bildirildiği görülmüştür.

Mahkemece, tanık beyanlarına ve emsal ücret araştırma sonuçlarına itibar edilmeksizin bordrolarda belirtilen brüt 1.818,41 TL ücrete itibar edilerek hüküm kurulmuş, bu karar Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmıştır.

Ancak Bölge Adliye Mahkemesince davacı işçiye bankaya kredi başvurusunda kullanılmak üzere 2006 tarihinde verilen ve ücretin 1.000,00-TL olduğu belirtilen yazıya itibar edilmek ve bu yazıda belirtilen ücretin fesih tarihine asgari ücrete oranlanmak suretiyle taşınması ile bulunan 2.821,25 TL brüt ücret esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır. Uygulamada, işverenlerin çalışanların kredi çekebilmeleri için bu türde belge sundukları bilinmektedir.

Davacı tarafından sunulan 2006 tarihli bu belgenin ücret tespitinde tek başına esas alınması mümkün değildir.

Belirtildiği şekilde yapılan hesap ve emsal ücret araştırması yetersiz olup, davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili meslek odalarından ve diğer kuruluşlardan yapılacak emsal ücret araştırması ve Türkiye İstatistik Kurumu'nun resmi internet sitesindeki “kazanç bilgisi sorgulama” kısmındaki bilgiler dikkate alınarak araştırma genişletilmeli ve dosya kapsamındaki tüm deliller bir arada değerlendirilerek, aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık çözümlenmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.