Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/216 K.2021/5234

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 08/03/1979 yılında çalışmaya başladığını, 14/04/1986 tarihinde askerlik nedeniyle ayrıldığını, ikinci kez aynı işyerinde 01/07/1991 tarihinde çalışmaya başladığını, 11/01/2007 tarihinde emeklilik nedeniyle işten çıkışının verildiğini ancak çalışmaya devam ettiğini, bilgisi dışında Sosyal Güvenlik Kurumu kaydında giriş-çıkışlar yapıldığını, çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumu'na eksik bildirildiğini, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın sona erdirildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, işyerinin 2008 yılında başlayan ekonomik krizi atlatamayarak 2011 Eylül ayında kapanmak durumunda kaldığını, tüm işçilerin ve davacının ücretlerini ve tazminatlarını aldığını, davacının 09/09/2011 tarihinde ibraname verdiğini, davalı şirketi her türlü alacağı konusunda ibra ettiğini, davacının Demir Çelik Metal ve Metal Mamülleri İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, Toplu İş Sözleşmesi kapsamında her türlü alacağını aldığını, davacının izinsiz ve habersiz geceleri işyerinde kaçak kaldığının, fabrika bekçisi ve yan fabrika bekçisi tarafından tespit edildiğini, kendisini gece bekçisi olarak gösterip ücret istemesinin kötü niyetli olduğunu, 2007 yılında emekli olduğunu ve emeklilik öncesi çalışmasının tasfiye edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davacının 08.03.1979 - 12.04.1986, 01.07.1991 - 25.12.1993, 24.01.1994 - 31.12.1996, 16.01.1997 - 30.06.2003, 01.09.2003 - 11.01.2007, 02.07.2007 - 15.09.2008, 16.03.2009 - 16.03.2009, 01.07.2009 - 09.09.2011, 26.07.2012 - 14.09.2012, 07.12.2012 - 12.04.2013, 08.01.2014 - 26.05.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışması bulunmaktadır.

25.04.2013 - 31.08.2013 tarihinde dava dışı Deça'da çalışması bulunmakta, 07.05.2014 tarihinde ise dava dışı Doruk isimli işyerinden kaydının bildirildiği görülmektedir.

Davacı davalı işyerinde çalışmalarının kesintisiz olduğunu iddia etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 08.03.1979-12.04.1986 arasında Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları dikkate alınmış, 01.07.1991 - 12.04.2013 tarihleri arasında ise dosya kapsamı itibari ile kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş, 08.01.2014 - 26.05.2014 tarihleri arasında ise Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları dikkate alınarak davacının hizmet süresi belirlenmiştir.

Davalı tanığı ... 16.10.2015 tarihli duruşmada, davalı iş yerinde 18-19 yıldır çalıştığını, kendisi işe girdiğinde davacının çalışıyor olduğunu, davacının davalı işyerindeki çalışma süresi boyunca iki kez ara verdiğini, ilkinde dava dışı bir yerde iş bulması nedeni ile ayrıldığını, 6-8 ay sonra ise tekrar çalışmaya başladığını, 4-5 ay çalıştıktan sonra ise bir daha iş yerinde gelmediğini beyan etmiştir.

Bu halde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve davalı tanığının beyanı ile davacının 16.01.1997 tarihi ile 12.04.2013 tarihi arasında çalışmasının kesintisiz olduğunun kabulü, 16.01.1997 tarihinden önce ve 12.04.2013 tarihinden sonra ise davalı iş yerinde çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları doğrultusunda belirlenmesi gerekirken, 01.07.1991 - 12.04.2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının kabulü hatalı olmuştur.

Sonuç: