Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/5444 K.2022/6113

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun yargılama gideri ve arabuluculuk gideri yönünden kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait iş yerinde TM işletme teknisyeni olarak alt işveren şirket bünyesinde çalıştığını, dava dışı şirket ile ... Sendikası arasında yürütülen toplu iş sözleşmesi (TİS) görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulunun 23.10.2019 tarihli ve 2019/525 Esas ve 2019/438 Karar sayılı kararı ile 15.03.2019-14.02.2020 yürürlük süreli TİS'in karara bağlandığını; ancak TİS hükümlerinin kendisine uygulanmadığını ileri sürerek ikramiye, yakacak, çocuk ve bayram yardımları ile fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davacının hak kazandığı TİS'ten kaynaklanan ikramiye, yakacak, bayram ve çocuk yardımı ile fark ücret alacaklarının ödendiğinin davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin harçtan muaf olmadığını, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendine göre istisna kapsamında trafo merkezlerinin işletilmesine yönelik hizmet alımı işleri için Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan TİS'ten kaynaklanan fiyat farkının ödenmesinin mümkün olmadığını ve tarafları dava dışı şirket ile ... Sendikası olan TİS'ten kaynaklanan işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, aralarında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu anlaşılan davalı Kurum ile ihbar olunan Şirket nezdinde çalıştığı, hükme esas alınan ayrıntılı bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı,

davalı ....'nin (TEİAŞ) yargılama harcından muaf olduğuna dair herhangi bir yasal düzenleme olmadığından yargılama harçlarından sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile harçtan muaf olduğunun kabul edilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle yargılama harcı ve arabuluculuk gideri yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendine göre istisna kapsamında trafo merkezlerinin işletilmesine yönelik hizmet alımı işleri için Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan TİS'ten kaynaklanan fiyat farkının ödenmesinin mümkün olmadığını ve tarafları dava dışı şirket ile ... Sendikası olan TİS'ten kaynaklanan işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Taraflar arasında, davacı işçinin TİS'ten kaynaklanan ikramiye, yakacak, çocuk ve bayram yardımları ile fark ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk 1.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu.

2. 4734 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri

3. 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin altıncı fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. Değerlendirme Somut uyuşmazlıkta; dava dışı şirket ile ... Sendikası arasında yürütülen TİS görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulunun 2019/525 Esas ve 2019/438 Karar sayılı kararı ile 15.03.2019-14.02.2020 yürürlük süreli TİS'in karara bağlandığı, davalı TEİAŞ ile ihbar olunan Şirket arasındaki sözleşmenin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca yapıldığının ve buna göre 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca dava konusu alacaklardan davalı TEİAŞ'ın sorumluluğu bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,