Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/13019 K.2023/20576

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun esastan reddine, davalının başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 27.08.2013-02.11.2018 tarihleri arasında haber muhabiri olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ile fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, fazla çalışma ücretinin %5 fazlası, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, bu ücretin %5 fazlası, hafta tatili ücreti ile bu ücretin %5 fazlası, ikramiye, ücretlerin geç ödenmesinden doğan %5 fazlalık, gebelik nedeniyle doğum öncesi ve sonrası aylık ücretinin 1/2 tutarı, doğum öncesi ve sonrasına ait ödenmeyen aylık ücretin %5 fazlası alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenlerle feshedildiğini, işyerinin ekonomik sıkıntı nedeniyle kapatma kararı aldığını, davacıya tüm alacaklarının ödendiğini, davacının 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'na (5953 sayılı Kanun) tâbi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 07.11.2013-02.11.2018 tarihleri arasında 4 yıl, 11 ay, 26 gün olarak 5953 sayılı Kanun kapsamında çalıştığı, çalışmalarının bordrolarda ve kayıtlarda yer alan ücret üzerinden gerçekleştiği, tüm dosya kapsamı ve tanık beyanlarından davacının fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediği, davacının doğum öncesi ve sonrasında ödenmeyen alacaklarının bulunduğu,

fazla çalışma, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının %5 fazlalıklarına ilişkin alacakların bu husustaki Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereği reddi gerektiği, davacının hafta tatili ve ikramiye alacaklarının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkilinin çalışma süresinin hatalı hesaplandığını, 27.08.2013 tarihinde işe başlamasına rağmen sigorta kaydının geç yapıldığını, bu hususunun müvekkilinin 05.10.2013 tarihli gazete haberi ile sabit olduğunu, fazla çalışma alacağının eksik hesaplandığını, hafta tatillerinde çalıştığını, bu durumun hafta sonu yayınlanan haberlerle ispatlandığını, ikramiye alacağının reddinin hatalı olduğunu, Anayasa Mahkemesince %5 fazlalıklarına ilişkin iptal kararının işbu davanın açılmasından sonra verildiğini, Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümeyeceğini, zamanaşımı sürelerinin hatalı hesaplandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini, davacının müvekkili Şirkette 4857 sayılı İş Kanunu'na göre istihdam edilmesine rağmen çalışmalarının 5953 sayılı Kanun kapsamında gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacının ödenmeyen fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunmadığını, hüküm altına alınan bu alacakların hatalı hesaplandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararında bir isabetsizlik olmadığı, 19.11.2019 tarih ve 30953 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının %5 fazlalıklarının dayanağı olan normun iptal edildiği, bu iptal kararının kesinleşmemiş davalara da tatbiki gerektiğinden fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının %5 fazlalıkları talebi yönünden davanın reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının da isabetli olduğu;

ancak fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti %5 fazlalıkları talebi, dava tarihinden sonra Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararının gereği olarak reddedildiğinden Yargıtayca da kabul edildiği üzere bu ret nedeniyle oluşan miktar bakımından davalı yararına vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının çalışma süresinin hesaplanması, Anayasa Mahkemesinin fazla çalışma, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının %5 fazlalıklarının iptali kararının geriye yürüyüp yürümeyeceği, bu durumun davacının usuli kazanılmış hakkına aykırı olup olmadığı, hafta tatili, ikramiye alacaklarının bulunup bulunmadığı ve fazla çalışma ücretinin hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. Anayasa Mahkemesinin 13.06.1952 tarihli ve 5953 sayılı Kanun'un 04.01.1961 tarihli ve 212 sayılı Kanun’un 1. maddesiyle değişik ek 1 inci maddesinin 8 inci fıkrasının 2 nci cümlesinin iptaline dair 19.11.2019 gün ve 30953 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 19.09.2019 tarihli ve 2019/48 Esas 2019/74 Karar sayılı iptal kararı. 3. Dairemizin 07.06.2021 tarih ve 2021/5472 Esas, 2021/9967 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR