Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/16 K.2023/1188

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık bünyesindeki hastanede temizlik görevlisi olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, fazla çalışma ücreti ile hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti, vergi iadesi ve çocuk yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; asıl dava dosyasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve bozma sonrası ıslah yapılamayacağı için işbu davayı açmak zorunda kaldığını ileri sürerek fark kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanşımına uğradığını, davacının müvekkili İdarenin işçisi olmadığı için işveren sıfatlarının bulunmadığını, müvekkili Kuruma husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.07.2015 tarihli ve 2014/582 Esas, 2015/326 Karar sayılı kararı ile toplanan kanıtlara göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin Hukuk Dairesinin 25.....2018 tarihli ve 2017/13967 Esas, 2018/15653

Karar sayılı kararıyla; davalı işverence davacının çıkış bildirilen tarihten sonra da çalışmaya devam ettiğinin ispatlanamadığı ve işe giriş - çıkış tarihleri arasındaki süre de gözetildiğinde davacının bildirilen tarihte ... ilişkisinin sonlandığı, bu durumda Mahkemece feshin haklı olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacakları konusunda bir karar verilmesi gerekirken bu taleplerin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu,

davacının işyerinde fazla çalışma yaptığı ve tatil dönemlerinde çalıştığı iddiasına ilişkin işyeri kaydı mevcut olmayıp davacı tanığının beyanı esas alınarak sonuca gidilmiş ise de dinlenen davacı tanığının davalı işveren aleyhine dava açtığı ve davacı ile menfaat birlikteliği içinde olduğu anlaşılmakla söz konusu taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği ve asgari geçim indirimi alacağına yönelik talep bakımından uyuşmazlık konusu döneme ait davacıya ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap ekstreleri getirtilerek,

davacıya ait tüm ücret bordroları da temin edilmek suretiyle incelenmesi gerektiği gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 13.02.2020 tarihli ve 2018/182 Esas, 2020/65 Karar sayılı kararıyla; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama ve toplanılan kanıtlar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin Hukuk Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/2549 Esas, 2020/8329 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece asgari geçim indirimi ödemesi yapıldığı banka belgeleri ile kanıtlandığından talebin reddine karar verilmiş ise de dosyadaki banka hesap özetine göre davacıya 2010 yılı Ekim ayı öncesi dönemde asgari geçim indirimi ödendiğinin ispat edilemediği anlaşıldığından dava konusu asgari geçim indirimi alacağının, 2010 yılı Ekim ayı öncesi dönem yönünden hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 04.03.2021 tarihli ve 2020/168 Esas 2021/113 Karar sayılı kararıyla; bozma ilâmına uyulmasına ve yapılan yargılama ve toplanılan kanıtlar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 17.01.2022 tarihli ve 2021/12514 Esas, 2022/478

Karar sayılı kararıyla; birleşen davanın ....04.2020 tarihinde ikame edildiği, ... 2. ... Mahkemesinin 2020/185 Esas, 2020/424 Karar sayılı dosyasında kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilinin talep edildiği, ....10.2020 tarihinde de işbu dava dosyasının eldeki dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, birleşen davaya konu alacak taleplerinin bozma ilâmının kapsamı dışında kaldığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de söz konusu bozma ilâmının tarihinin birleştirme karar tarihinden önce olduğu, birleşen dava dosyasının temyiz denetiminden geçmediği, bu nedenle birleşen dava dosyasına konu talepler hakkında işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

F. Mahkemece Üçüncü Bozma İlâmına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; asıl ve birleşen dava bakımından bozma ilâmı doğrultusunda yeniden yargılama yapılarak birleşen davanın kabulüne, ayrıca Yargıtay bozma ilâmı gereğince asıl dosya hükmünde usule aykırı bir durum olmadığı anlaşıldığından davacının birleşen davadaki taleplerinin kabulüne karar verildiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının fazla çalışma ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin tanıkların davalı karşı davaları olduğundan bahisle reddedilmesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ve hukuki güvenliği sarstığını, aynı zamanda sürpriz karar verme yasağını da ihlal ettiğini, zira aynı hususta dava açan ve aynı işyerinde çalışan işçilerin bu konudaki taleplerinin kabul edildiğini ve kararların istinaf denetiminden geçerek kesinleştiğini, yemin altında ifade veren tanık beyanına itibar edilmesi gerektiğini,

tazminata esas alınan ücretin hatalı tespit edildiğini ve bunun hüküm altına alınan tüm alacakların hatalı belirlenmesi sonucunu doğurduğunu, süresinde zamanaşımı itirazında bulunulmadığını, birleşen davada hüküm altına alınan yıllık izin alacağına asıl dava tarihinden itibaren mevduata işlenen en yüksek faiz oranı üzerinden faiz işletilmesi gerektiğini belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkili İdarenin işçilik alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını, davacı ile aralarında ... sözleşmesi olmadığından müvekkili İdarenin asıl işveren konumunda olmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; zamanaşımı ve davacının birleşen davaya konu fark kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 25 inci ve 53 üncü maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 146 ve 147 nci maddeleri ile 7036 ... Mahkemeleri Kanunu'nun 15 inci maddesi ile 4857 sayılı Kanun'a eklenen ek madde 3.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,