Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/18 K.2023/2829

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 31.10.2015-30.11.2018 tarihleri arasında davalı nezdinde Cezayir ülkesinde topograf olarak çalıştığını, haftada 7 gün 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, ara dinlenme yapmadığını, iki haftada bir kez cuma günleri izin kullandığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından davacıya düşük ücretli yeni bir görev teklif edilmesi ve davacı tarafından kabul edilmemesi nedeniyle eylemli olarak feshedildiğini ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Cezayir ülkesinde çalıştığını, projenin geldiği aşama itibarıyla davacının yapmakta olduğu göreve ihtiyaç kalmadığını, haftada 6 gün 07.30-16.30 saatleri arasında 1,5 saatlik ara dinlenme ile çalıştığını, bordroların imzalı olduğunu, ... bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 31.10.2015-30.11.2018 tarihleri arasında davalı nezdinde çalıştığı, davacının yaptığı ..., dinlenen tanık anlatımları ve emsal ücret araştırması birlikte değerlendirildiğinde son aylık ücretinin net 2.250,00 Euro olduğunun kabul edildiği, dinlenen tanık anlatımları ile davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı, haftada ortalama 18 saat fazla çalışma yaptığı, dinî bayramlarda çalışmadığı, millî bayramlarda çalıştığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; husumetli tanık beyanlarının dikkate alınamayacağını, davacının dava dilekçesindeki iddialarını ve alacakların varlığını ispatlayamadığını, ücret tespitinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının en son ücretinin kıdemi, yaptığı işin niteliği, tanık anlatımları ve sunulan bordrolara göre doğru bir şekilde net 2.250,00 Euro olarak tespit edildiği, tarafların iddia ve savunmaları, dinlenen davacı ... anlatımları, davacının yaptığı işin niteliği, yurt dışı çalışan olması ve tüm dosya kapsamına göre davacının karşılığı ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarının bulunduğu, sunulan bordrolarda işbu alacaklara yönelik tahakkuk yer almadığı,

her ne kadar davacı tanıklarının işverene karşı açılmış davaları bulunmakta ise de davacının iddiası ile dinlenen her üç davacı tanığının beyanlarının da birbiri ile örtüştüğü, davalı tarafın cevap dilekçesinde, yurt dışı şantiyesinde davacının fazla çalışma yapıyor olmakla birlikte davacının yaptığı fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığının bordroda gösterilerek kendisine ödendiğini savunduğu, bu durumda işverence de fazla çalışma yapıldığı, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalışıldığının beyan ve kabul edildiği,

ancak incelenen bordro ve banka kayıtlarına göre karşılıklarının usulünce ödendiğinin ispatlanamadığı, ayrıca istinaf incelemesinden geçerek kesinleşen Cezayir şantiyesinde çalışan emsal işçilerin dosyalarında söz konusu çalışmaların yapıldığının kabul edildiği, tüm bu açıklamalar ışığında salt husumetli tanık beyanları doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiğinden söz edilemeyeceği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkil Şirkete karşı derdest davası bulunan davacı tanıklarının beyanı esas alınarak yapılan hesaplamaların kabulünün mümkün olmadığını, bu hesaplamaların karara esas alınamayacağını, iddiasını ispat edemeyen davacının talep ettiği alacakların reddine karar verilmesi gerektiğini, giydirilmiş ücret hesabının hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; ücret tespiti ile davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32, 41, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk Derece Mahkemesince davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerine ilişkin dava, işbu davadan tefrik edilmesine rağmen gerekçeli kararda "dinlenen tanık anlatımlarına göre barınma ve yemeğin işverence karşılandığının anlaşıldığı" tespitine yer verilmesi hatalıdır. Kıdem ve ihbar tazminatı hesabına esas ücrete ilave edilmesi gereken barınma ve yemek bedelinin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücretine ilişkin davada değerlendirilmesi yerinde değil ise de bu tespit sonuca etkili görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,