Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/2692 K.2023/6789

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir. Davacı ve davalı vekillerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.05.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ve davalı vekili Avukat ... İstemi ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirkete bağlı olarak davalı Şirketin Suudi Arabistan’da bulunan şantiyesinde 13.08.2013-15.05.2015 tarihleri arasında net 8.500,00 USD ücret ile çalıştığını, çalıştığı tüm süre boyunca fazla çalışma gerçekleştirdiğini, fazla çalışmalarının ödenmediğini belirterek fazla çalışma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazlarında bulunduklarını, davacının TAL JV Adi Ortaklığı tarafından istihdam edildiğini, davacının ... sözleşmesinin geçerli nedenle sona erdirildiğini, davacı mimarlık görevini ifa ettiğinden idari kadro çalışanı olduğunu, idari kadro çalışanlarının saha faaliyetlerine destek mahiyette çalışma gerçekleştirdiklerinden dolayı fazla çalışma gerçekleştirmediklerini, davacının 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, 1 saat ara dinlenme olduğunu, yine ek olarak sıcak bölge çalışanı olması nedeniyle öğle sonrası yarım saat mola olduğunu ve tüm ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılamada, emsal dosyalarda 15 saat fazla çalışma olgusu kabul edilip kesinleştiği, bu nedenle bu sürenin kabul edildiği bilirkişi raporunun 3. seçeneğine göre TL üzerinden fazla çalışmanın hüküm altına alınacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, davalı Şirkete karşı davası olan tanık anlatımlarına itibar edilerek hüküm kurulamayacağını, yurt dışı çalışmalarında çalışma süresi, fazla çalışma saatleri ve fazla çalışma ücretinin tespitinde işin yapıldığı yer hukukunun uygulanması,

aynı şekilde çalışmanın gerçekleştiği ülkenin hafta ve genel tatillerinin değerlendirmeye esas alınması gerektiğini, ilgili taleplere yönelik olarak davacı işçinin işini mutad olarak yaptığı Suudi Arabistan hukukunda uzman bir bilirkişiden rapor alınması ve dava konusu taleplerin bu çerçevede değerlendirilmesi gerekmekte iken bu husustaki talepleri değerlendirilmeksizin oluşturulan hatalı bilirkişi raporu kapsamında hüküm verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; emsal dosyalardaki davacıların huzurdaki dava davacı ile aynı olmadığı, bu nedenle huzurdaki dava yönünden kesin delil teşkil etmeyip kanaati etkileyen kuvvetli takdiri delil niteliğinde olduğu, ancak buna karşın dosyadaki delillerden davacının mimarların müdürü olarak görev yaptığı yani yönetici/idareci pozisyonunun bulunduğu,

tüm tanık beyanları değerlendirildiğinde, davacının sahada da görev yaptığına dair kanaat edinmeye yeter nitelikte beyanlar verilmediğin kaldı ki davacı tanığı Z.'nin beyanlarında davacının ofis çalışanı olduğunu beyan ettiğini, bu nedenlerle davacının poziyonundaki bir kişinin saha çalışanı olmadığı ve davacının ofis çalışanı olduğu, gösterilen emsal dosyalar, tüm tanık beyanları ve davacının da dayanmış olduğu yazışma ve ofis çizelgeleri dikkate alındığında, davacının çalışmasının günlük 10 saat olduğu,

günde bir saat mola verildiği dolayısı ile davacının günde 9 saat çalıştığı, buna göre bilirkişi raporunun 2. olasılığına göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının hem sahada hemde ofiste çalıştığını, çalışma saatlerinin 07.00-18.00 saatleri arasında olduğunun kabulü gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesince aleyhe olan tanığın beyanının esas alınmasının hatalı olduğunu, lehe olan iki tanığın beyanları esas alınarak karar verilmesi gerektiğini, aleyhlerine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, uyuşmazlığa uygulanacak hukuk ve davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine.

Davalı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,