Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/3527 K.2023/3829

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma kararına Mahkemece direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre Dairemizce yapılan inceleme sonucunda bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan incelemede Mahkemece verilen kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, yeni hüküm niteliğinde olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından dosya Dairemize gönderilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 13.01.2009-10.02.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde radyoloji bölümünde çalıştığını, Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname'nin 21 nci maddesi gereğince günde beş saatten fazla çalışmaması ve pazar gününden başka ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapması gerekirken günlük ve haftalık çalışma sürelerini aşacak şekilde çalıştığını, çalışma saatlerinin hafta içi 08.00-18.00, cumartesi günleri de 09.00-17.00 saatleri arasında olduğunu, haftanın belirli günlerinde işverenin belirlediği nöbet çizelgelerine göre 24 saat nöbet tuttuğunu,

diğer çalışmalarının karşılığı olan ücret ödenmekle birlikte günlük beş saati aşan fazla çalışma ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 13.01.2009-10.02.2011 tarihleri arasında radyoloji bölümünde çalıştığını, ... sözleşmesinin istifa ile sona erdiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, mesaisinin tamamını radyoloji bölümünde geçirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

... 6. ... Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2014/558 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile davacının 45 saati aşan fazla çalışma ücretinin ödendiği konusunda ihtilaf bulunmadığından 45 saate kadar olan fazla çalışma ücreti alacağına uygun indirim yapılmadığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.02.2020 tarihli ve 2016/14314 Esas, 2020/2998 Karar sayılı kararıyla; fazla çalışma iddiası tanıkla ispatlandığından hesaplanan fazla çalışma tutarından uygun bir indirim yapılmamasının isabetli olmadığı gerekçe gösterilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

... 9. ... Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2021/696 Esas, 2021/146 Karar sayılı kararı ile 5947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9 uncu maddesi ile 3153 sayılı Radyoloji, Radyom, Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun'a eklenen ek 1 inci maddesi uyarınca davacının yaptığı işe göre haftalık çalışma süresinin 35 saat olduğu, davacının 45 saate kadar olan fazla çalışma ücreti alacağının bulunduğu ve bu miktarı aşan kısmın ödendiği konusunda taraflar arasında ihtilaf olmadığı, bu nedenle 45 saate kadar olan fazla çalışma ücreti alacağına uygun indirim yapılmasının davacı açısından hak kaybına neden olacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının fazla çalışmasının tanık beyanlarına dayalı olarak ispatlandığından uygun indirim yapılması gerektiğini, fazla çalışmanın ödendiği ve taraflar arasında bu konuda ihtilaf olmadığı şeklindeki kabulün yerinde olmadığını, ücrete ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Dairemizin Gönderme Kararı

Dairemizin 07.03.2022 tarihli ve 2022/2264 Esas, 2022/2874 Karar sayılı kararıyla; davacının haftalık 45 saate kadar olan çalışma süresi konusunda uyuşmazlık bulunmadığından direnme kararının bu yönüyle isabetli olduğu, ancak ... sözleşmesinde haftalık çalışma süresi 45 saat olarak kararlaştırılıp ödenmesi gereken ücret de bu çalışma saatine göre belirlendiğinden davacının mevzuata göre çalıştırılması gereken haftalık çalışma süresini aşan 45 saate kadar olan çalışma süresi için ödenen ücretin yapılan zamlı hesaplamadan mahsubuna yönelik olarak kararın değişik gerekçe ile bozulabileceği belirtilerek temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.12.2022 tarihli ve 2022/9-389 Esas, 2022/1906 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece Özel Daire bozma kararı sonrası daha önce dosyada yer almayan bordrolar da dikkate alınmak suretiyle Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni delile dayalı direnme adı altında yeni bir karar verildiği gerekçe gösterilerek yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fazla çalışma alacağının uygun indirim yapılmaksızın hüküm altına alınmasının isabetli olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un geçici 4 üncü maddesi, 3153 sayılı Kanun'un ek 1 inci maddesi, Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname'nin 21 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,