Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/7839 K.2023/7146

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş olup Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili 29.12.2022 tarihli dilekçe ile alacaklara yürütülen faiz türü bakımından tavzih talebinde bulunmuştur.

Mahkemece 01.02.2023 tarihli ek karar ile davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 304 üncü ve 305 ... maddeleri gereğince tavzih isteminin Mahkemece reddine ilişkindir.

Dosya içeriğine göre, ancak hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların tashih yoluyla düzeltilebileceği ve hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılması, genişletilmesi ve değiştirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla; tavzih isteminin reddine ilişkin Mahkemece verilen karar, 6100 sayılı Kanun'un 304 üncü ve 305 ... maddelerine uygundur.

Tavzih dilekçesinin reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.