Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/10419 K.2024/14879

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, 2013 yılında, ... Belediyesi bünyesinde çalışırken, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereği Siverek Belediyesine nakledildiğini, bilahare ...

Büyükşehir Belediyesine bağlı Su ve Kanalizasyon İdaresi (...) Genel Müdürlüğü bünyesinde, sonra da davalı ... (...) Genel Müdürlüğüne bağlı işyerinde görevlendirildiğini ve hâlen buradaki görevine devam ettiğini, sendika üyesi olan davacının Kurumlar arası geçişte tâbi olduğu toplu iş sözleşmesi hükümlerinin hatalı uygulandığını ve ücretinin düşük ödendiğini, 06.05.2014 tarihli ek bir protokol imzalattırılarak müvekkilinin ücretinin yeniden düzenlendiğini, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen kıdem ve ücret zammının iptal edildiğini, en düşük şekilde ücret verilmeye başlandığını, ...

Genel Müdürlüğünün uygulamaya koymuş olduğu düşük ücret işlemine karşı açtıkları dava sonucunda, "...

15.03.2014 tarihinde 94,01 TL günlük yevmiyeye enflasyon ve memur zammı oranında artış yapılarak yani 5,83 memurlara seyyanen taban ücrete yapılan artışla birlikte o tarihte %7,40 enflasyon oranına göre de 6,96 TL artış yapılması ve maaşının 106,80 TL günlük yevmiye üzerinden ödenmesi gerektiğine" dair verilen kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, buna rağmen eksik ücret üzerinden ödeme yapılmaya devam edildiğini ileri sürerek ücret farkı alacağının hesaplanarak hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafa usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen cevap dilekçesi verilmemiş, davalı vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında müvekkili Kurumun ücret tespitine ilişkin işleminin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılarak hesap bilirkişisi tarafından tanzim edilen 29.05.2023 tarihli raporun denetime elverişli, usul ve kanuna uygun bulunduğu, davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinin ve işyeri özlük dosyasının incelenmesi ile davacının, ... Belediyesine ait işyerinden 30.03.2014 tarihinde ayrılışının Kuruma bildirildiği, 31.03.2014 tarihinde ...

Genel Müdürlüğü nezdinde çalışmaya başladığı, 30.08.2014 tarihinde ise ... 15. Bölge Müdürlüğüne devredildiği, 05.09.2014 tarihinde ... Sendikasına üye olduğu, dava tarihi itibarıyla çalışmasının devam ettiği, Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleşmiş olan ...

2. İş Mahkemesinin 2021/39 Esas, 2022/405 Karar sayılı dosyasında, davacının 2013 yılının Aralık ayı yevmiyesinin 106,80 TL olduğunun tespit edildiği, hesap bilirkişisince davacıya eksik ücret ödemesi yapıldığının tespit edildiği, davalı vekilince ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'i ileri sürülmüş ise de dava dilekçesi ile dava tarihinden geriye doğru beş yıllık dönem için talepte bulunulduğu, dava dilekçesi ile talep edilmiş olan alacak miktarı itibarıyla ıslah zamanaşımına uğramış bir alacağın da bulunmadığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda.

İlk Derece Mahkemesince hukuka aykırı karar verildiğini, davanın esasına ilişkin sorumluluğu kabul etmek kaydıyla aksi kabulde dahi varlığı iddia edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, zamanaşımı def'i yerinde görülmeyecek olsa dahi davacı taleplerinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira uyuşmazlığa uygulanacak toplu iş sözleşmesinin 48 inci maddesinde yer alan düzenleme çerçevesinde davacının gerek daimi işçi statüsüne geçmeden önceki yılları gerek geçtiği yıl gerekse geçtiği yıldan sonraki takip eden yıllarda hiçbir zaman hak kaybı olmadığı sonucuna ulaşıldığını, müvekkili İdarenin işlemlerinin hukuka,

mevzuata ve ilgili toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olduğunu ve eksik ödeme yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını; her yıl toplu iş sözleşmesi kapsamında belirlenen zammın ve enflasyondan doğan farkın düzenli olarak ödendiğini, davacının hiçbir suretle bir hak kaybı olmadığını, davacının haklı olduğu varsayılsa dahi bilirkişi tarafından mevzuata ve emsal kararlara aykırı bir şekilde fahiş oranda yüksek hesaplamalar yapıldığını, davanın kabulüne karar verilecekse de rapordaki rakamların düşürülmesi gerektiğini,

hesaplamaların doğru olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun konuya ilişkin emsal içtihatlarında kabul edildiği üzere işçinin daimi kadroya geçirilmesi aşamasında, geçici işçilikte geçen çalışma süresinin hukuken yok sayılmasının eşitlik ilkesine aykırı sonuç doğuracağı, daimi kadroya alınmadan önceki çalışma ile kadroya alınmadan sonraki çalışma arasında niteliksel bir fark yaratılması ya da kadroya alınmadan evvelki çalışma süresinin yok sayılarak işçi hakkında yeni işe girmiş gibi işlem yapılmasının kanuni bir dayanağı da bulunmadığını,

davacının daimi kadroya geçirilmeden evvelki çalışmalarının hizmet süresine dâhil edilerek yevmiyesinin belirlenmesi ve buna bağlı hesaplanan fark alacakların hüküm altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve aksi yöne ilişkin istinaf itirazının yerinde görülmediği, davalı vekili istinaf itirazları arasında, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamanın yüksek olduğunu ileri sürmekte ise de raporda denetime elverişli şekilde hesaplama yapıldığı, yukarıda değerlendirilen itiraz dışında davalı vekilinin hesaplamanın hangi yönden hatalı olduğuna ilişkin somut ve açık bir itiraz ileri sürmediği,

kamu düzenine aykırı bir yönün ise bulunmadığı, aynı şekilde hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının zamanaşımı savunması dikkate alınarak hesaplama yapılmış olup davacı vekilinin zamanaşımını dikkate alarak davayı ıslah ettiği, hüküm altına alınan tutarların dava ve ıslah tarihi itibarıyla zamanaşımına uğramadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvurusunda; istinaf başvurusundaki sebepleri tekrar etmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi Kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının ücretinin eksik ödenip ödenmediği ve buna göre fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı ile bu alacağın hesap yöntemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Davalı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,