Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/10664 K.2025/1315

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin %43 bedensel engelli olduğunu, 2018 yılında 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23. maddesi uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 21.07.2018'den itibaren evli olan davacının eşinin de engelli olup ...

Devlet Hastanesinde sürekli işçi kadrosu ile çalıştığını, 2021 yılında doğan bebeklerinin ağır engelli olduğunu, davacının hem aile birliğinin sağlanabilmesi hem de engellilik hâlinin yarattığı zorluklara ek olarak bakmakla yükümlü olduğu çocuğunun da engeli bulunması sebebiyle oldukça zorlandığını, bu nedenle ...

Devlet Hastanesinde veri giriş personeli olarak görev yapan eşinin bulunduğu ... iline tayin olma istemiyle 10.07.2023 tarihinde bir başvuru gerçekleştirdiğini, bu başvurunun davalı T.C ... Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 13.07.2023 tarihli ve 60438742- 929-219824972 sayılı işlemi ile reddedildiğini, ret cevabının hukuka aykırı olduğunu, toplu iş sözleşmesi hükümlerinin dikkate alınmadığını ileri sürerek T.C ...

Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 13.07.2023 tarih ve Esas, 60438742 - 929-219824972 sayılı işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı süresi/hak düşürücü süre geçtikten sonra ikame edildiğini, bu nedenle reddi gerektiğini, 375 sayılı KHK'nın geçici 23. maddesi kapsamında sürekli işçi olarak istihdam edilen personelin, çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilecekleri ve kadrolarının yüklenicinin hak edişlerinin ödendiği bütçe, teşkilat ve birim/yerleşim yeri adına başka bir işleme gerek kalmaksızın geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla sürekli işçi unvanı ile ihdas edilmiş sayılacağı hususunun açık olduğunu,

ayrıca gerek 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda gerek 4857 sayılı İş Kanunu'nda, gerekse ilgili diğer mevzuatta, sürekli işçilerin naklen tayinine cevaz veren düzenlemeye yer verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının %43 oranında engelli olduğuna dair sağlık raporunun bulunduğu, bu hâliyle toplu iş sözleşmesinde öngörülen şartın sağlandığı ancak haziran dönemi için mayıs ayında talepte bulunması gerekirken temmuz ayında tayin talebinde bulunduğu, bunun yanında tayin edilmek istediği ...

Devlet Hastanesinin (303x4/100) 12 engelli kadrosu bulunmakta iken 16 kişinin engelli kadrosunda çalıştığı, bu hâliyle de tayin şartlarının oluşmadığı, ayrıca davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesini sağlayan KHK hükmü gereği de tayinin mümkün olmadığı bu nedenle T.C. ...

Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından 13.07.2023 tarih ve E.60438742-929-219824972 sayılı işlemin iptali talepli davanın reddine ilişkin verilen kararın yerinde olduğu gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının engellilik oranına ilişkin rapor toplu iş sözleşmesinde personel nakline ilişkin düzenleme maddesi dikkate alındığında davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, 2. 375 sayılı KHK geçici 23. maddesinin ve dava konusu toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerinin hatalı yorumlandığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin nakil işleminin reddinin hukuka uygun olup olmadığının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

696 sayılı KHK'nın 127. maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23. maddeye göre "...Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. ..."

Davacının yararlanmak istediği toplu iş sözleşmesinin 29. maddesinin (d) bendine göre ise "Vasıfsız işçi kadrosunda bulunmakla beraber, bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olanlar bu sürenin sonunda vasıfsız işte çalıştırılamazlar."

Sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçi yukarıda yer verilen düzenleme uyarınca sadece kadroya geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. Şu hâlde toplu iş sözleşmesinin 29. maddesinin (d) bendi hükmünün, 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23. madde karşısında davacı bakımından uygulanabilirliği bulunmamaktadır. Davacının Kanun hükmünün gereğinin yerine getirilmesi için geçiş sırasındaki işine uygun bir işte çalıştırılması, çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapıldığı şeklinde de yorumlanamaz.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle yukarıdaki paragrafta belirtilen açıklamalara göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR