Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/5468 K.2025/6519

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun miktar itibarıyla kesinlik sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince 27.05.2025 tarihli dilekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilmesi talebinde bulunulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince 30.05.2025 tarihli ek karar ile davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2025 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Ayrıca düzeltilmesi talep edilen asıl karar kesin ise düzeltme talebi üzerine verilen ek karar da asıl karar gibi kesindir; yani temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince verilen asıl kararda davacı aleyhine reddedilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu karara ilişkin düzeltme talebi hakkında verilen ek karar da kesinlik sınırının altında kaldığından, davacı vekilinin ek karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.