Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6238 K.2025/8113

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.03.2003-24.11.2020 tarihleri arasında davalı işverene ait gemilerde çarkçı-makinist olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, işyerinin çalışma düzenine göre 01.10.2016 tarihine kadar 10 gün boyunca 24 saat esaslı çalışma ve 10 gün izin şeklinde gerçekleştiğini, 2016 yılının 10. ayından itibaren çalışma sistemi işverence değiştirilerek,

6 gün çalışma, 6 gün izin şeklinde ve yine 24 saat esaslı çalışma biçiminde uygulandığını, davacının aldığı son net ücretin 8.120,00 TL olup bankadan ödendiğini, davacının çalıştığı tüm süreçte günlük 8 saat normal mesainin üzerine 10 saat fazla çalışma yaptığını, mesai saati ve dışında yapılan işlerin gemi jurnaline işlendiğini, saat ve tarih ibaresi de içerdiğini, davacının 24 saat römorkörün içerisinde bulunarak mesai saatinin dışında da her gün vardiya tutup, işverenin emir ve talimatlarını bekleyerek mesai yaptığını ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili,

ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı işten ayrıldığı zaman tüm hak ve alacaklarının işverence eksiksiz olarak ödendiğini, davacının davalı Şirketi ibra ettiğini, sunulan imzalı bordrolara göre davacının aldığı son net ücretin 7.574,92 TL olduğunu, davalı tarafından düzenlenen ve dosyaya sunulan ücret bordrolarından ve puantaj tablosundan görüleceği üzere, davacının tüm ücret alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarından davacının işyerinde çalışma süresi boyunca iki haftada bir, 48 saat fazla çalışma yaptığı, davalının karşılığı ücretleri ödediğini ispat edemediği, 854 sayılı Deniz İş Kanunu’na (854 sayılı Kanun) uygun olarak %25 zamlı ücret üzerinden yapılan hesaplamanın yerinde olduğu, fazla çalışma ücretinin takdiren %30 indirim yapılarak, zamanaşımı def'i gözetilerek hüküm altına alındığı, hafta tatili ücreti yönünden arabulucuya müracaatın olmadığı,

son tutanakta da bu alacak kaleminin yer almadığı bu hâli ile dava şartının yerine getirilmediği ve bu talebin reddi gerektiği, ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden; tanık beyanları ile puantaj kayıtlarının uyumlu olduğu, davacının vardiyalı olarak çalıştığı günler kadar izin kullandığı anlaşıldığından, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinin yarısında çalıştığı kabul edilerek zamanaşımı def'i nedeniyle 19.09.2015 tarihinden sonraki dönem için yapılan hesaplamadan takdiren %30 indirim yapılarak, talebin hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu, davacının emeklilik sebebiyle istifa ederek işten ayrıldığında tüm alacaklarının davalı tarafından eksiksiz olarak ödendiğini, bu hususun davacının davalı Şirketi ibra etmesi ile ispatlandığını,

2. Davacının iddia ettiği ücretin gerçeği yansıtmadığının sunulan bordrolarla sabit olduğunu,

3. Dosyaya sunulan ücret bordroları ve puantaj tablosuna göre davacının işyerinde çalışırken tüm alacaklarının kendisine ödendiğini, fazla çalışma yaptığı günler ya da ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yaptığı çalışmaların karşılığını aldığını, davacının davalıdan herhangi bir alacağı kalmadığını, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ücret miktarı, davacının karşılığı ödenmeyen fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve her ne kadar 854 sayılı Kanun kapsamındaki davacının fazla çalışma ücretinin hesaplanmasında, aylık ücretin 225 yerine 240'a bölünmesi gerektiğinin dikkate alınmaması hatalı ise de bu hususun açıkça temyiz sebebi olarak ileri sürülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR