Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6291 K.2025/7941

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 23.04.2010-30.05.2023 tarihleri arasında fasılasız şekilde çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, ödenmeyen alacağının bulunmadığını, fesih sebebi yapılan hususların gerçeği yansıtmadığını, davacının istifa ederek işten ayrıldığından kıdem tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ödenmeyen fazla çalışma alacağının bulunduğu, buna göre iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fazla çalışma yaptığının tanık beyanları ile ispat edildiği, davacının fazla çalışmalarının karşılığının davalı tarafından ödenmediği, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, hükümde reddedilen tutarlar yapılan indirinden kaynaklandığından yargılama giderine ilişkin hükmün yerinde olduğu gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının talep ettiği alacakların ıslahtan itibaren zamanaşımına uğradığını, 2. Fazla çalışma ücretinin hesaplanmasında etkisi olan tanıkların davacının tüm çalışma döneminde birlikte çalışmadıklarını, tanık beyanları arasında çelişkiler olduğunu, tanıkların fesih sırasında davalı Şirkette çalışmadıklarını, 3. Davacının giydirilmiş ücretinin hatalı hesaplandığını, 4. Davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen arabuluculuk giderinin tamamından davalının sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, buna göre kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, sözü edilen alacakların hesaplanması ve arabuluculuk yargılama gideri hususlarındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR