Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6301 K.2025/7790

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Ağustos 2004-Haziran 2010 ve Mart 2012- 01.04.2021 tarihleri arasında olmak üzere iki dönem hâlinde toplam 15 yılı aşkın bir süre montaj ustası olarak aylık net 4.350,00 TL ücretle çalıştığını, bu ücretin asgari ücret kısmının bankadan kalan kısmının elden ödendiğini, haftanın 6 günü, 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını ayrıca haftada en az 3 gün saat 21.00'a kadar çalışmasının devam ettiğini, ulusal bayramlarda da çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 24. maddesi gereğince haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının 06.06.2012- 07.05.2021 tarihleri arasında çalıştığını, sigortasız çalıştırıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davalı Şirketin 05.04.2021 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesini 4857 sayılı Kanun'un 25/II hükmü çerçevesinde haklı nedenle feshettiğini, davacının bordrolardan da görüleceği üzere asgari ücret aldığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını yapıldı ise ödemesinin yapıldığını, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığını ayrıca ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işverene ait işyerinde 01.08.2008-05.11.2010 tarihleri arasında 2 yıl 3 ay 5 gün ve 06.06.2012-01.04.2021 tarihleri arasında çıkış tarihi için taleple bağlı kalınarak 8 yıl 9 ay 26 gün olmak üzere toplam 11... ay çalıştığı, ilk dönem iş sözleşmesinin Kod 3 (istifa) ile son bulduğunun savunulduğu ancak davalı tarafça dosyaya istifa dilekçesi ibraz edilemediği,

dinlenen davacı tanıklarının davacının askerlik sebebi ile çalışmaya ara verdiğini beyan ettiği, ikinci dönem çalışması yönünden ise davacının iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle haklı olarak feshettiği, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davlı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Alacakların zamanaşımına uğradığını, 2. Davacının işyerine haksız ve sebepsiz olarak gelmemesi nedeni ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, 3. Davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarına hak kazanamadığını, tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, 4. Davacı ile menfaat birliği içerisinde olan tanık beyanlarına itibarla hüküm tesisinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, fesih, fazla çalışma, yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ispatına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR