Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6527 K.2025/8140

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 13.01.2016-30.04.2022 tarihleri arasında davalı işyerinde motor kurye şefi olarak en son net 6.000,00 TL ücretle çalıştığını, ücretinin asgari ücret kısmının bankadan kalan kısmının elden ödendiğini, haftanın 7 günü 11.30-23.30 saatleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hak kazanmış olduğu tüm ücretlerin kendisine eksiksiz ve zamanında ödendiğini, bu durumun ücret bordrolarından ve ödeme dekontlarından açıkça ortada olduğunu, davacının kendisinin işyerinden ayrıldığını ve iş sözleşmesini haklı nedenle feshetmesine imkân verecek hiçbir neden bulunmadığından söz konusu feshin istifa niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerindeki hizmet süresinin 6 yıl 3 ay 19 gün olduğu, dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre en son net aylık ücretinin 6.000,00 TL olduğu, dağıtılan her bir paket başına 2,00 TL prim ödendiği ve günlük paket miktarının 30 adet olduğu buna göre davacıya aylık 1.800,00 TL prim ödendiği, iş sözleşmesinin haksız nedenle işverence feshedildiği anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, haftanın 7 günü işyerinde çalışıldığı,

fazla çalışma yapıldığı ve dinî bayramların birinci günü hariç diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığı ancak karşılığı ücretlerin ödenmediği, ayrıca ödenmeyen aylık ücreti ile yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Tanık beyanlarına göre günde 30 paket dağıtıldığı sonucu çıkmadığını, 2. İş sözleşmesinin feshinin haksız olduğuna karar verilmesinin hatalı olduğunu, 3. Sadece davacı beyanı esas alınarak yıllık ücretli izin alacağı bulunduğunun kabul edilemeyeceğini, 4. İşyerinde fazla çalışma yapılmadığını, fazla çalışma ücreti hesabının tamamen afaki olduğunu, davacının abartılı saatler ile çalıştığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, 5. Ulusal bayram ve genel tatil günlerine ilişkin verilen kararın hatalı olduğunu ileri sürmüştür

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile aylık prim miktarı ve hüküm altına alınan alacakların ispat ve hesaplanması noktasındadır. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya kapsamına göre davacı vekili dava dilekçesinde davacıya dağıtıma çıktığı her paket başı 2,00 TL ek ücret ödendiğini, gün içerisinde kaç adet paket dağıtımına çıkıldığı hususunun ise tanık beyanlarından anlaşılacağını iddia etmiştir. Dosya incelendiğinde, davacı tanıklarının paket başına aldıkları ücret ve ortalama dağıtıma çıkarılan paket sayısı bakımından farklı beyanlarda bulunduğu görülmektedir.

Dosya kapsamı ve özellikle davacı tanıklarından...'nin paket başına 1, 00... ,00 TL alındığı, paranın havuzda toplandığı, akşam hesabın kurye sayısına bölündüğü, bunun da kişi başına günlük 40,00 TL veya 50,00 TL'ye tekabül ettiği yönündeki beyanı dikkate alındığında; hükme esas alınan bilirkişi raporunda dağıtılan her bir paket başına 2,00 TL prim ödendiği ve günlük paket miktarının 30 adet olduğu, buna göre ayda 30 gün çalıştığı kabul edilen davacıya aylık 1.800,00 TL prim ödendiği tespiti hatalı olmuştur.

Şu hâlde dosya kapsamına göre davacının günlük paket primi olarak 40,00 TL aldığı kabul edilmeli ve sonucuna göre aylık paket prim ücreti belirlenmeli iken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3. Somut olayda davacı dava dilekçesinde haftanın 7 günü çalışıldığını iddia etmiş olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıklarının bir kısmı davacının haftanın 7 günü çalıştığını beyan etmiş ise de davacı tanıklarından...'nin açıkça " ... haftalık iznini Pazar günü kullanıyordu. Onun dışında haftanın altı günü çalışıyordu.

Yani pazar günleri çalışmıyordu." şeklinde beyanda bulunduğu dikkate alınarak davacının hafta tatili ücret talebinin reddine karar verilmesi gerekirken bu alacak kaleminin hüküm altına alınması da doğru olmamıştır. Buna göre Mahkemece gün sayısının esas alındığı diğer hesaplamalarda da davacının haftanın 6 günü çalıştığı hususunun dikkate alınması gerektiği göz ardı edilmemelidir.

VI. KARAR