Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6904 K.2025/8229

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 01.07.2006-10.08.2020 tarihleri arasında tasarımcı-proje tasarlamacı olarak çalıştığını, kendisine verilen görevleri eksiksiz yerine getirdiğini ancak davalı firmanın hiçbir zaman bunun gereği gibi davranmadığını ve davacının hak etmiş olduğu ücretleri yatırmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, davacının istifa etmek istememesine rağmen istifaya zorlandığını, davacıya psikolojik taciz (mobbing) uygulandığını bu nedenle feshin işverence yapıldığının kabul edilmesi gerektiğini, davacının fazla çalışma yaptığını,

ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 10.08.2020 tarihinde kendisine ait iş kuracağını gerekçe göstererek istifa ettiğini, istifa eden bir kişinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının neredeyse Şirket kuruluşundan beri hizmet ifa ettiğini ve bulunduğu departmana işçi alma yetkisi de dâhil olmak üzere bir çok alanda söz sahibi olduğunu, işe alımlarına onay verdiğini, davacının kendi biriminde işi idare etme ve mesai belirleme konusunda söz sahibi olduğunu, davacının fazla çalışma yapmadığını, çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, fazla çalışma ücreti alacağı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 01.07.2006-10.08.2020 tarihleri net 9.745,00 TL ücret ile çalıştığı, işten çıkış kodunun (03) istifa olarak bildirildiği, 19.01.2022 tarihli celsedeki beyanında.

04.09.2020 tarihinde bir şirket kurduğunu ifade ettiği, 03.06.2022 tarihli 4 No.lu celsedeki isticvap beyanında ise pandemi döneminde zam verilmediğini, zam alamadığı için istifa ettiğini ifade ettiği, davacının işten ayrıldıktan çok kısa bir süre sonra kendi şirketini kurduğu, istifa dilekçesinin baskı ve tehdit altında imzalatıldığına yönelik davacı tanıklarının bir beyanının bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde istifa eden davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verildiği,

fazla çalışma ücreti alacağı yönünden davalı tarafça davacının kendi mesai saatlerini kendisinin belirlediği iddia edilmiş ise bu iddia ispat edilemediğinden tanık beyanları doğrultusunda değerlendirme yapıldığı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından da tanık beyanları doğrultusunda sonuca gidildiği, dosyaya sunulan ibranamede fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine ilişkin bir ödeme bulunmadığından dikkate alınmadığı, ıslaha karşı zamanaşımı def'inin ileri sürülmediğinden resen bir zamanaşımı incelemesi yapılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işyerinde çalışmaya ilişkin baskı gördüğünü belirterek istifa ettiğini, işverenin zorlaması olduğunu beyan etse de bu iddiaları kanıtlayamadığı, Mahkemenin istifa dilekçesinin baskı veya tehditle alınmadığına ilişkin gerekçesinin yerinde olduğu, davacı tarafın işten kendisinin ayrıldığının açık olduğu,

istifa dilekçesi gerekçe içermese de davacının dava dilekçesinde ve aşamalardaki beyanlarında iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğine ilişkin iddiasının da olmadığı, davacı tarafından iddia edilmeyen bir hususun fesih nedeni olarak kabul edilmesinin mümkün olamayacağı, bu hâlde davacının zam alamaması ve işin işleyişine ilişkin nedenlerle istifa ettiği ve haklı sebep ileri sürmediği anlaşılmakla kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesinde hata bulunmadığı,

davalı vekilince davacının çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, üstü düzey yönetici olduğunu, fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini ve yine ibranameye değer verilmesi gerektiğini ileri sürdüğü, dosya kapsamında davalı işyerine ait organizasyon şemasının sunulmadığı, davacının sadece idari amir olmasının ve bölümünde çalışanlara emir vermesinin üst düzey yönetici olduğu sonucunu doğurmayacağı, davacıya ait iş sözleşmesinde fazla çalışmaya ilişkin hükümler bulunduğu, davacı tanık beyanlarından davacının çalışma saatlerini kendisinin belirlemediğinin anlaşıldığı,

sunulan ibranamede fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden hiçbir alacağı kalmadığı belirtilmiş ise de davalının savunmasının zaten davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yapmadığına yönelik olması nazara alındığında ibranamenin miktar da içermemesi nedeniyle fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden geçerli olmayacağı anlaşıldığından bu alacak kalemlerinin kabulünün isabetli olduğu, faiz ve yargılama giderlerinde de hata olmadığı gerekçeleri ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin ispatlandığını, 14 senelik çalışma hayatını ve emeklerini silip atmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

b. Davacının istifa dilekçesini iradesi dışında imzaladığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Dava dilekçesi ile talep edilen kısım yönünden dava tarihinden, ıslah ile talep edilen kısım yönünden ise ıslah tarihinden faiz işletilmesi gerektiğini,

b. Yargılama giderinin hatalı olduğunu,

c. İbranamenin hükme esas alınmamasının hatalı olduğunu,

d. Davacının kendi mesaisini belirleyebildiğini, yönetici olduğunu bu nedenle fazla çalışma ücreti olmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; iş sözleşmesinin feshi, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile faiz ve yargılama giderine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR