Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7823 K.2025/9078

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenliğe ait işyerinde optisyen mesul müdür olarak net 5.000,00 TL ücretle çalıştığını, sözleşmesinin 01.05.2019 tarihinde emeklilik nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının bütün çalışmasında mesul müdür olmadığını, mesul müdür olarak kendi çalışma düzenini belirleyen şekilde asgari ücret karşılığı çalıştığını, davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarına ilişkin iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının çocuğunun okuluna yapılan 25.000,00 TL ödemeden kaynaklanan takas mahsup def'i ileri sürüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan emsal ücret araştırmaları ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının brüt ücretinin 5.116,80 TL olduğu kanaatine varıldığı, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davalı işveren tarafından davacının kıdemine göre kazanmış olduğu yıllık izinlerinin kullandırıldığı veya fesih sonrası ücretinin ödendiği hususunda geçerli bir delil dosyaya sunulmadığı,

ücret tahakkuklarında da bu yönde bir ödeme yer almadığı ve davacının isticvabında da hiç yıllık izin kullanmadığını beyan ettiği, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili günlerinde çalıştığı kanıtlanan davacının ücretinin ödendiği hususunda geçerli bir delil dosyaya sunulmadığı, ücret tahakkuklarında da bu yönde bir ödeme yer almadığı, davalı tarafça borç olarak verildiği kanıtlanan 25.000,00 TL'nin mahsup edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının mesleğinde tecrübeli, vasıflı optisyen ve işyerinde mesul müdür olarak çalışması ile tanık beyanı doğrultusunda aylık ücretinin brüt 5.116,80 TL, net 3.668,05 TL olarak kabul edilmesinde yanılgı görülmediği, davacı tanığının davalı işverene karşı açılmış davası olmadığı gibi davacının kardeşi olmasının da işyerinde çalışmış olması karşısında beyanına itibar edilmesine engel olmadığı,

davacının tanık beyanları ile fazla çalışma yaptığını, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını kanıtladığı, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaların dosya muhteviyatına uygun olduğu, yıllık izin ücreti talebinin kabulüne karar verilmiş olmasının usul ve kanuna uygun olduğu, dosya içerisinde yer alan tahsilat makbuzu, kredi kartı slip fotokopisi ve mahsup fişine göre 21.03.2019 tarihinde davalı işyeri yetkilisinin kredi kartıyla 25.000,00 TL ödeme yaptığı, işyeri yevmiye defterinde personelden alacaklar hesabında kayıtlı olduğu,

davacı işçi tarafından davalıya aynı tutarda ödeme yapıldığı iddiası ileri sürülmediği gibi ödeme yapıldığının da kanıtlanamadığı, davalının takas def’ine ilişkin savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının daha sonra talebini değiştirmesinin mümkün olmadığını,

2. Davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, aksi yöndeki kabulün yasal olmadığını,

3. Davacının bütün yıllık izinlerini kullandığını,

4. Davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını, davacının mesul müdür olduğunu, hiç kimseden emir ve talimat almadan kendisinin belirlediği çalışma düzeninde çalıştığını,

5. Hükme esas alınan raporda takas mahsuba konu bedelin davacının hangi alacağından mahsup edileceğinin belirsiz olduğunun belirtildiğini, oysaki kanun gereği bir ödeme yapıldığında ilk olarak ilk muaccel olan alacaktan mahsup edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ücretin miktarı, dava konusu yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması ile takasa ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR