Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8250 K.2025/9640

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 30.11.2007-31.08.2021 tarihleri arasında davalı nezdinde kesintisiz şekilde kurumsal iletişim yöneticisi olarak çalıştığını, pandemi döneminde kısa çalışma ödeneğinden yararlandırılmış ise de bu sürede işyerinde fiilen çalışma yapıldığını ve ücretlerinin tam yatırılmadığını, son ücretinin net 3.700,00 TL olduğunu, asgari kısmının bankadan, kalan 875,00 TL'nin elden ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, işyerinde çalıştığı sürece haftanın her günü ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını, fazla çalışma yaptığını,

iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin, asgari geçim indirimi ve eksik ödenen ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, ücretlerin bankadan yatırıldığını, haftalık çalışma süresinin 45 saat olduğunu, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, yıllık izinlerini kullandığını, kısa çalışma ödeneği aldığı dönemde okulun kapalı olduğunu ve davacının çalışmadığını ancak buna rağmen ilave ücret ödendiğini, herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 27.02.2008-31.08.2021 tarihleri arasında 13... ay 4 gün çalıştığı, davacının ücretinin en son 3.700,00 TL olduğunu, 2.825,00 TL asgari kısmın bankadan, 875,00 TL'nin elden ödendiğini belirttiği, davalının ise asgari ücret aldığını savunduğu, tanıkların ücretin asgari ücret kısmının bankadan yatırıldığını doğruladığı, Türkiye İstatistik Kurumu verilerinin davacı iddiasının üzerinde olduğu, davacının yaptığı iş dikkate alındığında net 3.700,00 TL, çıplak brüt 5.175,48 TL karşılığında çalıştığı, servis ve yemek hizmetinin işverence karşılandığı,

dosyada davacının istifa ettiğine ilişkin bir dilekçe ya da eylemli fesih suretiyle işe gelmediğine dair devamsızlık tutanakları bulunmadığı, davacının kıdem, ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının yıllık iznini kullandığına dair yazılı belge sunulmadığı, davacı asılın isticvap beyanında çalıştığı süre boyunca hiç yıllık izin kullanmadığını ifade ettiği, buna göre karşılığı ödenmeyen yıllık izin alacağı bulunduğu,

davacının 2020 yılı Mart-Eylül ayları arasında pandemi döneminde full çalışıldığını ancak bu 7 aylık dönemde ücretinin her ay 1.175,00 TL eksik ödendiğini toplamda 8.225,00 TL ücret alacağı bulunduğunu iddia ettiği, bu iddia davacı tanıklarının anlatımı ile ispat edildiğinden ücret alacağının kabul edildiği, karşılığı ödenmeyen asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin de bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının istifa ederek işten ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını,

2. Davacının çalıştığı süre boyunca yıllık izin kullanmamasının mümkün olmadığını, indirim yapılmadan ve tüm süre üzerinden hesaplanan yıllık izin ücreti kabulünün hatalı olduğunu,

3. Davacının pandemi döneminde kısa çalışma ödeneğinden yararlandığını, kısa çalışma ödeneğinden yararlandığı bu döneme ilişkin ayrıca ücret alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğunu,

4. Ücret miktarı imzalı ücret bordrolarıyla sabit olduğu hâlde, davacının yöntemince ispatlayamadığı afaki ücret üzerinden yapılan hesaplamalara itibar edildiğini, giydirilmiş ücretin fazla hesaplandığını,

5. Davacının haftalık 45 saati aşan çalışması olmadığı hâlde fazla çalışma ücretine, haftada 6 gün çalıştığı hâlde hafta tatili ücretine, genel tatillerde çalışmadığı hâlde ulusal bayram ve genel tatil ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin fesih şekli, buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, ücret miktarı, karşılığı ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eksik ödenen ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR