Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8278 K.2025/9900

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.12.2008-01.02.2021 tarihleri arasında davalı ve davalıya bağlı dava dışı yüklenici Şirketler bünyesinde asgari ücretin %40 fazlası net ücretle posta memuru olarak çalıştığını, 01.02.2021 tarihli noter ihtarnamesi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, davacının sigortalılık süresi ve prim gün sayısı itibarıyla kıdem tazminatına hak kazandığının Sosyal Güvenlik Kurumundan aldığı 26.01.2021 tarihli yazı ile sabit olduğunu, bilgisi dışında giriş çıkışlar yapılarak sigorta primlerinin eksik ve düşük gösterildiğini, davacının çalıştığı sürece işyerinde fazla çalışma yaptığını,

ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerinin eksik kullandırıldığını, asgari geçim indirimi alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline husumet yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, öncelikle davanın bu yönden reddi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının haklı fesih iddiasının yerinde olmadığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda davalı iş yerinde yardımcı işlerden olan posta dağıtım hizmeti işlerinin hizmet alım sözleşmeleri ile alt işverenlere yaptırıldığı, davacı işçinin bu işleri hizmet alımı yoluyla üstlenen alt işverenler nezdinde dağıtıcı elemanı olarak çalıştığı, davalının asıl işveren sıfatıyla davacının tüm çalışma döneminden ve ödenmeyen işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, husumete ilişkin itirazlara itibar edilmediği,

davacının iş sözleşmesini işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak sonlandırdığı anlaşıldığından davacının kıdem tazminatının kabulüne karar verildiği, karşılığı ödenmeyen fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin taleplerinin hüküm altına alındığı, ispatlanamayan asgari geçim indirimi talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Müvekkilinin ihale makamı olduğunu, işçilik alacaklarından sorumlu olamayacağını, husumet itirazlarının bulunduğunu,

2. Dava kısmi dava olup ıslah zamanaşımının değerlendirilmesi gerektiğini,

3. Davacı işi kendisi bıraktığından ve hatta belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığından kıdem tazminatına hak kazanamayacağını,

4. Davacının fazla çalışma yaptığında ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığında bordrolarında tahakkuku yapılarak karşılığının ödendiğini, davacının ödenmeyen ücret alacağı kalmadığını, hesap yapılacaksa bile bordrolardaki fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil tahakkuklarının faiziyle birlikte mahsubu gerektiğini,

5. Davacının fazla çalışma iddialarını yazılı delille ispatlaması gerektiğini,

6. Davacının tüm yıllık ücretli izinlerini kullandığını, talep kabul edilecekse de takdiri indirim yapılması gerektiğini,

7. Hizmet süresinin hatalı belirlendiğini,

8. Faiz türü ve başlangıç tarihinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, husumet, zamanaşımı, dava konusu alacak kalemlerinin ispatı ile hesap yöntemi ve faiz hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR