Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9069 K.2025/9603

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından yapılan yetki itirazı kesinleşmeden davalı ... (Bakanlık) tarafından yetki belgesi düzenlendiğini ve toplu iş sözleşmesi sürecinin kesinleşmeyen yetki belgesine istinaden yürütüldüğünü, yetki tespitinin iptali davası kesinleşmemişken, görevli makam tarafından düzenlenen yetki belgesi ve buna dayanak yapılarak gerçekleştirilen toplu iş görüşmesine çağrı, arabulucu görevlendirilmesi, grev kararı alınması ve grev oylamasının kanunsuz olduğunu, bu nedenle kesinleşmeyen yetkiye istinaden alınan grev kararının kanun dışı olduğunun ve sendikanın yetkisinin düştüğünün tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... (Sendika) vekili cevap dilekçesinde.

Bakanlıkça müvekkili Sendikanın işyerinde yetkili sendika olduğuna dair verilen olumlu yetki tespit kararına ilişkin olarak davacı işveren tarafından toplu iş sözleşmesi sürecini geciktirmek amacıyla açılan davanın İstanbul 4. İş Mahkemesi tarafından reddedildiğini, bu kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi tarafından yapılan incelemede başvurunun esastan reddine karar verildiğini, söz konusu karara ilişkin temyiz yolu açık olduğu hâlde Bölge Adliye Mahkemesince kararın kesin olarak verildiğinin belirtildiğini,

müvekkilinin ve İdarenin bu kararın yanlış ya da hatalı olduğunu değerlendirmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle ilgili Kurumların kesin olduğu belirtilen bir karara göre işlem yapmasının yasal zorunluluk olduğunu, müvekkili Sendikanın da kanunen öngörülen ve süresinde yerine getirilmediği takdirde yetki kaybına neden olabilecek usul ve sürelere riayet etmesinin zorunlu olduğunu, müvekkili Sendikaya kesinleşmiş bir yargı kararının tebliğ edildiğini, bu karar doğrultusunda, müvekkil Sendikanın Bakanlığa yetki belgesi talebiyle başvuruda bulunması gerektiğini, davacı işverenin, kesin olduğu belirtilen kararı temyiz ettiğini,

Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesinde Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki "kesin" ibaresinin düzeltilebilir bir yazım hatası olarak görüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının onamasına hükmedildiğini, davacı işverenin sözleşme görüşmelerinin devamı esnasında bir tebligat usulsüzlüğü iddiası ile dava açtığını, burada yetki belgesinin iptali değil, tebligat usulsüzlüğü gerekçesi ile sadece sürecin durdurulmasını istediğini, Mahkemece tedbir kararı verildiğini ve daha sonra da tedbirin kaldırıldığını ve talebin reddine karar verdiğini,

resmî arabuluculuk görüşmelerinden sonra anlaşma sağlanamaması üzerine müvekkili Sendikanın grev kararı aldığını, yapılan grev oylamasında greve hayır kararı çıktığını, kendi işyerinde yapılacak bir grevin yapılmamasına ilişkin bir oylama ve grev yapılmamasına ilişkin bir karara davacı işverenin itiraz ettiğini, işverenin, kendi işyerinde grev yapılmaması yönündeki oylamaya ve karara karşı çıkmasının, tutarsız ve çelişkili olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; davalı Sendika tarafından davacı işveren Şirket işyerlerinde toplu iş sözleşmesi yapabilmek amacıyla 10.02.2020 tarihinde yetki tespiti başvurusunda bulunulduğunu, yapılan inceleme sonucunda Sendikanın işyerinde yarıdan fazla üyeye sahip olduğu tespit edilerek 13.02.2020 tarihli ve 421750 sayılı olumlu yetki tespit yazısının düzenlendiğini, ardından işveren vekili tarafından açılan davada 13.02.2020 tarihli ve 421750 sayılı olumlu yetki tespit yazısının iptalinin talep edildiğini, buna ilişkin yapılan yargılamada İstanbul 4. İş Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2021/399 Esas,

2022/390 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiğini, bu karara karşı işveren tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğunu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesinin 23.05.2024 tarihli ve 2023/172 Esas, 2024/1143 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verildiğini, kararın kesinleşmesi üzerine Bakanlık tarafından 26.07.2024 tarihli ve 389387 sayılı yetki belgesi düzenlenerek taraflara gönderildiğini, dava dilekçesinde ileri sürülen iddialara katılma imkânı bulunmadığını,

müvekkili Bakanlığın vermiş olduğu yetki tespiti yazısının mevzuata ve hukuka uygun olarak düzenlendiğini, Kurum işleminde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesinin 23.05.2024 tarihli ve 2023/172 Esas, 2024/1143 Karar sayılı kararı ile davacının istinaf talebinin reddine "kesin" olarak karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2024 tarihli kararı üzerine görevli makamın yetki belgesini düzenleyerek gönderdiği, davalı Sendikanın düzenlenen yetki belgesinin tarafına gönderilmesinden sonra 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 46. maddesi gereği toplu iş sürecini başlatmak zorunda olduğu,

aksi hâlde yetki belgesinin hükmü kalmayacağı, bu nedenle görevli makamın yetki belgesini göndermesinde de davalı Sendikanın yetki sürecini başlatmasında da hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yetki tespit yazısının iptaline dair yargılamanın derdest olduğu tarihte verilen yetki belgesine dayanarak yürütülen toplu iş sözleşmesi sürecinin hukuka aykırı olduğunu, alınan grev kararı ve oylamasının da hukuka uygun olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, alınan grev kararının kanun dışı olup olmadığının tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR