Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/997 K.2025/3247

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa ait işyerinde 1980 yılında mevsimlik işçi olarak çalışmaya başladığını, 2001 yılında kadroya geçirilirken derece ve kademe ilerlemesinin hatalı belirlenmesi sebebiyle hak kaybına uğradığını, Tarsus İş Mahkemesinin 2015/250 Esas sayılı dosyasında 2001 yılı öncesi çalışmalarının derece ve kademesine eklenerek fark alacaklarının tahsiline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, buna rağmen 16.07.2013 tarihinden sonra alacaklarının eksik ödenmeye devam edildiğini ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye ve yıpranma primi fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacı hakkında yapılan işlemlerin mevzuata ve toplu iş sözleşmesine uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli kararı ile; davacının daha öncesinde davalıya karşı açtığı derece ve kademesinin tespiti ile fark alacaklarının tahsiline ilişkin davada 16.07.2013 tarihine kadar eksik ödenen alacakların davalıdan tahsiline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, işbu davada kesinleşen dosyadaki tespitler dikkate alınarak 16.07.2013 tarihinden sonraki fark alacakların bilirkişi raporunda belirlendiği, bilirkişi raporunun usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 14.09.2023 tarihli kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece; somut uyuşmazlıkta davacı tarafından davalıya karşı daha önce açılan ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen Tarsus İş Mahkemesinin 2019/45 Esas, 2020/127 Karar sayılı dosyasında davacının 01.01.2013 tarihi itibarıyla derecesinin 12, kademesinin 25 olduğunun tespit edildiği,

eldeki davada hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 01.01.2013 tarihi itibarıyla davacının derecesinin 12, kademesinin 26 olduğu kabul edilerek ödenmesi gereken yevmiyelerin buna göre belirlenip dava konusu fark alacakların hesaplanmasının hatalı olduğu, bu nedenle 01.01.2013 tarihi itibarıyla davacının derecesinin 12, kademesinin 25 olduğu gözetilerek yeniden belirlenecek yevmiyeler üzerinden dava konusu fark alacakların hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının mevsimlik işçilikte geçen çalışma sürelerinin kadrolu işçi statüsüne geçirildiği sırada dikkate alınmamasının eşitlik ilkesine aykırı bir uygulama olmadığını,

2. Müvekkili Bakanlık tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu, eksik bir ödeme yapılmadığını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının derece ve kademesinin hatalı tespit edilmesinden kaynaklı talep ettiği fark alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR