Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2007/29 K.2007/29

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 5. Ceza Daireleri Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 06.07.2005 Sayısı : 299-245

Rüşvet almak suçundan açılıp, görevde yetkiyi kötüye kullanma suçu olarak nitelendirilen, Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2004 gün ve 199-299 sayılı hükmüne yönelik uyarlama isteminin reddine ilişkin, Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2005 gün ve 299-245 sayılı hükmünün temyizi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının 22.03.2006 gün ve 208624 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilen dosyada;

Yargıtay 4. Ceza Dairesince 02.07.2007 gün ve 2250-6273 sayı ile;

“21.10.2004 tarihli kararda sanık hakkında 765 sayılı TCY.nın 212. maddesinden dava açıldığı anlaşılmakla iddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine ve temyiz kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 5. Ceza Dairesinin görevine girdiği” gerekçesiyle,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesi ise 17.09.2007 gün ve 9112-6248 sayı ile;

“Hükümlünün 765 sayılı TCK’nun 240. maddesiyle mahkumiyetine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle her iki yasanın görevi kötüye kullanma suçuyla ilgili düzenlemelerinin yeniden değerlendirilmesi ve lehe olanının belirlenmesine dair kararın temyize konu edilmesine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu” görüşüyle,

Görevsizlik kararı verildiğinden, oluşan görev uyuşmazlığının giderilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nca okundu, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Uyarlama hükümlerinde, iddianamenin mi? Yoksa kesinleşen hükmün mü, temyiz incelemesinde dikkate alınacağı yönündeki görüş farklılığı nedeniyle, Yargıtay 4. Ceza Dairesi ile Yargıtay 5. Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde;

“Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır.

Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu hüküm uyarınca, gerek ilk hükümde, gerekse bu hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan uyarlama yargılamasında, iddianamedeki nitelendirme dikkate alınacaktır. Uyarlama yargılamasında bu ilkeden ayrılmayı gerektiren bir hüküm bulunmamaktadır.

06.07.2005 gün ve 299-245 sayılı uyarlama hükmünün dayanağı, hükümlünün 765 sayılı TCY’nın 212/2-son, 219/2-son ve 33. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli iddianame olup, rüşvet suçlarına ilişkin temyiz davalarına bakma yetkisinin Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait bulunması ve verilen ilk hükmün aynı Dairece 26.04.2004 gün ve 5995-3365 sayı ile muktezaya bağlandığının anlaşılması karşısında, uyarlama hükmünü temyizen inceleme görevi Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait bulunmaktadır.

Bu itibarla Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 17.09.2007 gün ve 9112-6248 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.