Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2011/38 K.2011/38

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 8 ve 14. Ceza Daireleri Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 13.10.2009 Sayısı : 132-353

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2007 gün ve 12197-571 sayılı iddianamesi ile; sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 80 (... ve..... için), 220/1 (... için), 220/2 (......, ..., ..., ... ve ..... için), 227/2-3-4-6 (..., ..., ..., ... ve ..... için) ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince 13.10.2009 gün ve 132-353 sayı ile;

“1- ...Sanık ...’nın, unsurları bakımından oluşmayan insan ticareti yapmak ve suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçlarından beraatine,

2- Sanıklar Olena Rudavına,....., ..., ... ve ...’ın unsurları bakımından oluşmayan suç işlemek için kurulmuş örgüte üye olmaktan beraatine,

3- Fuhuş suçundan sanıklar ... (2 kez), Olena Rudavına (1 kez), ... (1 kez), ... (2 kez), ... (11 kez) ve.....’in (sabit görülen eylemi insan ticareti yapmak olmayıp fuhuş için aracılık ve fuhşa teşvik etmek suçunu oluşturduğu inancına varıldığından -1 kez-) 5237 sayılı TCY’nın 227/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 820,00.TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, haklarında 53. maddenin 1, 2 ve 3. fıkralarının uygulanmasına” karar verilmiştir.

Sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilen hükmü inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 11.07.2011 gün ve 5028-6146 sayı ile;

“İddianamede, sanık ... Türkmen hakkında gösterilen sevk maddesinin TCK.nun 80. maddesi olmasına karşın, anlatımın fuhuş için aracılık ve fuhşa teşvik etmek suçu kapsamında bulunmasına, eylemin insan ticareti olmayıp fuhuş için aracılık ve fuhşa teşvik etmek suçu kapsamında bulunduğu belirtilerek yazılı biçimde uygulama yapılmasına göre sanığın eylem tanımına ve uygulamaya, anlatıma, temyiz edilen hüküm konusuna, uygulamaya, temyizin kapsamına ve görev tayininde iddianamedeki anlatımın esas alınacağına ilişkin Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu Kararlarına göre dosyayı inceleme görevi Yargıtay Yüksek (14.) Ceza Dairesine ait olduğu” ,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 14. Ceza Dairesince de 12.10.2011 gün ve 15989-637 sayı ile;

“İnsan ticareti suçundan sanık ... Türkmen'in; fuhuş suçundan sanıklar ..., Olena Rudavına, ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in insan ticareti eylemi fuhuş suçu olarak kabulüyle bu suçtan ve diğer sanıkların da atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2009 gün ve 2007/132 Esas, 2009/353 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

09.04.2007 tarihli iddianamede sanık ...'in insan ticareti suçundan TCK.nun 80. maddesine göre cezalandırılması gerektiğine ilişkin sevk ile bu suçu işlediğine dair anlatıma, hükmün içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.02.2005 gün ve 2004/5-146 Esas, 2005/7 Karar, 31.05.2005 gün ve 2004/11-158 Esas, 2005/58 sayılı Kararlarına, temyiz kapsamına ve Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınacağı hükmünü amir Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 8. Ceza Dairesine ait bulunduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 80, 220/1-2, 227/2-3-4-6, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince insan ticareti yapmak, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve örgüte üye olmak suçlarından sanıkların beraatine,

Sanık ... Türkmen’in sabit görülen eylemi insan ticareti suçu olmayıp fuhuş suçunu oluşturduğundan, diğer sanıklar açısından ise iddianame ile açılmış olan fuhuş suçunun unsurları oluştuğundan 5237 sayılı TCY’nın 227/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiş, hükmün sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8 ve 14. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Yasanın 8. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın değişik 14. maddesindeki:

“Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü gözetilerek somut olay incelendiğinde;

İddianamede sevk maddeleri arasında insan ticareti suçu ile ilgili olarak 5237 sayılı TCY’nın 80/1. maddesi gösterilmiş ise de, iddianamedeki açıklamaya bakıldığında, insan ticareti suçundan açılmış bir kamu davasının bulunduğu kabul edilemeyecektir. Ayrıca anılan suçtan sanık ...’nın beraat ettiği, sanık ... ve diğerleri hakkında ise sadece fuhuş suçundan hüküm kurulduğu, temyizin de mahkumiyet hükmüne konu edilen suça yönelik olduğu saptandığından, görevli Ceza Dairesinin belirlenmesinde 5237 sayılı TCY’nın 227/2. maddesi esas alınmalıdır.

Buna göre, 14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın değişik 14. maddesi ve Ceza Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen, 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca dosyayı inceleme görevinin Yargıtay 14. Ceza Dairesine ait bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.