Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2019/209 K.2019/246

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İstanbul 6. Çocuk Mahkemesince 16.06.2015 tarih ve 455-385 sayı ile; sanıkların aynı suçlardan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık ... ve müdafisi ile sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 15.11.2018 tarih ve 8838-16124 sayı ile;

"Mahkemenin 16.06.2015 tarih, 2014/455 esas ve 2015/385 karar sayılı kararı ile hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkûmiyetlerine karar verildiği, anılan kararın suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...’nın temyizi üzerine dosya hakkında tebliğname düzenlenmeden dosyanın Dairemize gönderildiğinin anlaşılması karşısında; İstanbul 6. Çocuk Mahkemesinin 16.06.2015 tarih, 2014/455 esas ve 2015/385 karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz istemleri ile ilgili tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine," karar verilmiştir.

Tevdi kararından sonra düzenlenen 08.11.2018 tarihli ve 427907 sayılı tebliğname ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 13. Ceza Dairesince 02.07.2019 tarih ve 15927-11601 sayı ile;

"Tefrik kararı öncesi aynı yargılamada İstanbul 6. Çocuk Mahkemesi tarafından verilen 12.06.2014 tarih ve 2012/253 E., 2014/421 K. sayılı mahkûmiyet hükümlerinin temyizi üzerine, 17. Ceza Dairesinin 13.03.2018 tarih ve 2016/5965 E., 2018/3109 K. sayılı ilamı ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; aynı yargılamada hüküm kurulmamış olduğundan bahisle tefrik kararı sonrası verrilen mahkûmiyetlere yönelik yapılan temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğü",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 17. Ceza Dairesince de 30.09.2019 tarih ve 10115-11572 sayı ile;

"Suça sürüklenen çocuklar hakkında Zeki Uygur’a karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ile sahibi belirlenemeyen iş yerinden hırsızlık eylemleri nedeni ile ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile iddianame düzenlendiği, İstanbul 6. Çocuk Mahkemesinin 12.06.2014 tarih, 2012/253 Esas ve 2014/421 Karar sayılı hükmü ile suça sürüklenen çocukların Zeki Uygur’a yönelik eylemleri nedeni ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükmün gerekçesinde sahibi belirsiz iş yerinden hırsızlık eylemleri nedeni ile hüküm kurulmasının unutulup dosyanın yeni esasa kaydedildiğinin belirtildiği,

müşteki Zeki Uygur’a yönelik eylemlerinden kurulan hükümlerin temyizen Dairemizce incelendiği, ancak sahibi belirsiz iş yerinden hırsızlık eyleminden hüküm kurulmaması nedeni ile temyiz incelemesi kapsamında da bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuklar hakkında İstanbul 6. Çocuk Mahkemesinin 16.06.2015 tarih, 2014/455 Esas ve 2015/385 Karar sayılı, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılmalarına dair inceleme konusu hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 15.11.2018 tarih, 2018/8838 Esas ve 2018/16124 Karar sayılı ilamı ile tevdii kararı verildiği,

buna göre işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesinin görevine ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 13 ve 17. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 4. maddesinde;

“Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır....” hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada, temyiz talebinin önce Yargıtay 13. Ceza Dairesince incelenerek 15.11.2018 tarih ve 8838-16124 sayı ile tevdi kararı verildiği anlaşıldığından, tevdi kararı doğrultusunda yapılacak yeniden inceleme görevi de Yargıtay 13. Ceza Dairesine aittir. Bu itibarla, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.