Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2023/35 K.2024/10

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 990-542

Şikâyetçi sanık ... hakkında tehdit suçundan, katılan sanık ... hakkında ise hakaret suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesince 14.07.2016 tarih ve 990-542 sayı ile şikâyetçi sanığın beraatine, katılan sanığın ise mahkûmiyetine karar verilmiştir. Kararların katılan sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen ve Daire Başkanı tarafından imzalanan 01.02.2023 tarihli ve 31396-3374 sayılı devir kararıyla dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.06.2023 tarih ve 3127-11438 sayı ile;

"Temyiz incelemesine konu eylem için Mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre; katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden yalnızca sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararını temyiz ettiği ve bu karara yönelik temyiz başvurusunun incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun,

27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait oduğu anlaşılmakla, Dairemizin görevsizliğine, görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine," karar verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca açıklığa kavuşturulması gereken husus, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin tespitine ilişkin ise de öncelikle olumsuz görev uyuşmazlığı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Olumsuz görev uyuşmazlığının oluşması için, karşılıklı olarak iki dairenin kendisini görevsiz sayması, başka bir anlatımla iki dairenin karşılıklı görevsizlik kararı vermesi gerekir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı ile TCK’nın 106. maddesindeki tehdit suçuna ilişkin işlerin Yargıtay 6. Ceza Dairesine devrine karar verildiği, bunun üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince dosyanın yalnızca Daire Başkanının imzasıyla Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesince de Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bir karşı görevsizlik kararı olmadığından, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca çözülmesi gereken görev uyuşmazlığı da yoktur.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı uyarınca dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.