Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2023/43 K.2024/18

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 9 ve 1. Ceza Mahkemesi :Ceza Dairesi Sayısı : 2305-1880 Sanıklar ..., ..., ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı sonucu ölümüne neden olma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesince 28.04.2017 tarih ve 164-121 sayı ile sanıkların aynı suçlardan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanıklar müdafiileri, katılan ... vekili, katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 12.10.2018 tarih ve 2305-1880 sayı ile; ilk derece mahkemesince verilen hükümlerin kaldırılmasına ve duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı sonucu ölümüne neden olma suçundan beraatlerine ve sanıkların eylemlerinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, ayrıca sanık ...'nin eyleminin suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarını oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

Bu hükümlerin de sanık ... müdafii, katılanlar ve katılan kurum vekilleri ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 29.12.2022 tarih ve 5669-12343 sayı ile.

"İddianame ile görevsizlik kararlarındaki anlatım ve sevklere, hükmün içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2022 günlü, 31733 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2022 tarihinde yürürlüğe giren 26.01.2022 günlü, 2022/1 sayılı iş bölümü kararı ile anılan kararın göre temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait bulunduğu", Dosyanın gönderildiği Yargıtay 1. Ceza Dairesince de 24.10.2023 tarih ve 3948-6445 sayı ile.

"Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 29.12.2022 tarih ve 2022/5669 Esas, 2022/12343 Karar sayılı kararı ile Dairemizin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de; sanıklar hakkında çocukların cinsel istimarı sonucu ölüme neden olma suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin son fıkrasınca açılan davalarda verilen beraat hükümlerinin, temyizen incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun,

28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesine ait olduğu", Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Yargıtay 9 ve 1. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik (a) bendinde.

"Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır", (b) bendinde de. "Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 28.01.2012 tarihli ve 31733 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanıp 01.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 26.01.2022 tarihli ve 1 sayılı iş bölümünün "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 5. maddesinde.

"Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." hükmü yer almaktadır.

İncelemeye konu dosyada, sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismar sonucu ölümüne neden olma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından Yerel Mahkemece kurulan mahkûmiyet hükmümlerinin istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı sonucu ölümüne neden olma suçundan beraatlerine ve sanıkların eylemlerinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması,

ayrıca sanık ...'nin eyleminin suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında beraat ve mahkûmiyet hükümleri kurulması, iddianamede nitelendirilen en ağır suçun TCK'nın 103/6. maddesinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı sonucu ölümüne neden olma suçu olması karşısında; temyiz incelemesinin anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.