Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2007/20 K.2007/41

Ceza Genel Kurulu 2007/1-20 E., 2007/41 K.

"İçtihat Metni"

Sanığın aynı saikle birden fazla kişiyi öldürmek suçundan, 765 sayılı TCY'nın 450/5, 51/2 ve 59. maddeler uyarınca 20 yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında aynı Yasanın 31 ve 33. maddelerinin uygulanmasına, suça konu bıçağın TCY'nın 36. maddesi uyarınca müsaderesine, tutukluluk süresinin mahkûmiyetinden mahsubuna ilişkin Batman Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.07.2004 gün ve 34-165 sayılı hüküm, re'sen temyize tabi olmasının yanında, katılan Edip A.... vekili ile sanık müdafi tarafından da temyiz edilmekle dosya;

Yargıtay C.Başsavcılığınca 17.12.2004 gün ve 197699 sayılı yazı ile 5218 sayılı Yasa hükümleri uyarınca değerlendirme yapılarak gönderilmek üzere mahkemesine iade edilmiştir.

Mahkemece de 25.01.2005 gün ve 5-17 sayı ile; sanığın aynı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi üzerine, re'sen temyize tabi olan bu hüküm, sanık müdafi tarafından da temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 06.03.2006 gün ve 1645-481 sayı ile;

"Babası yurtdışında olan sanığın, kendisi ile birlikte ikamet etmeyen annesi maktûle Salihe'nin başka erkeklerle ilişkisi olduğundan, şüphelendiği, olay gecesi eve gittiğinde kapının geç açıldığı, kapıyı açan annesinin üstünün başının dağınık olduğu, odalardan birinin kapısı kilitli olup kapıyı açtığında odaya serilmiş yer yatağında maktûl Abdulbaki'nin atlet külot yattığını görünce annesini ve maktûl Abdulbaki'yi öldürdüğü, kardeşi Sebahattin'i de bu ilişkiye göz yumduğu gerekçesiyle (bıçakla yaraladığı oluş ve kabulden anlaşılmakla, ortaya çıkan görüntü ve maddi bulguların suç tarihinde yürürlükte olan TCK'nun 462. maddesinde tanımlanan gayrimeşru cinsi münasebette bulunmak üzere veya bulunmuş olduğunda zevahire göre şüphe edilmeyecek surette görünmek olacağının kabulü ile;

a) Sanığın annesini öldürmek suçundan TCK'nun 450/1, 462, 59. maddeleri, onunla gayrimeşru cinsel ilişkiye giren Abdulbaki'yi öldürmek suçundan TCK'nun 448, 462, 59. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde cezalandırılması,

Kabule göre; TCK'nun 450. maddesinin diğer fıkralarının uygulanması imkanı olmayan aynı kasıtla öldürmelerde uygulama yeri bulan TCK'nun 450/5. maddesi ile hüküm kurulması,

b) Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi hükümleri uyarınca sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Batman Ağır Ceza Mahkemesince 04.05.2006 gün ve 107-116 sayı ile;

Sanığın kardeşi Sebahattin A....'u yaralamak eylemine ilişkin kararın kesinleştiği kabul edilerek, olayda 765 sayılı TCY'nın uygulama koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle bu bozma nedenine karşı direnilmesine, lehe yasa karşılaştırılmasında ise, sanığın annesini öldürme eyleminde 5237 sayılı Yasa hükümlerinin, Abdulbaki'yi öldürme eyleminde ise 765 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek bu kez;

1- Sanığın annesini öldürme eylemi nedeniyle; 5237 sayılı TCY'nın 82/1-d, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2- Sanığın, Abdulbaki A....'u öldürmek suçundan 765 sayılı TCY'nın 448, 51/2 ve 59. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Hakkında 63. maddenin uygulanmasına,

765 sayılı Yasanın 31, 33 ile 5237 sayılı Yasanın 53. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına,

Karar verilmiştir.

Kısmen re'sen temyize tabi olan hüküm, sanık ve müdafii tarafından da temyiz edilmekle, Yargıtay C.Başsavcılığının "düzelterek onama" istekli 11.01.2007 gün ve 190006 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup, görüşüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnmeye ilişkin husus, somut olayda 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlükten kaldırılan 765 sayılı TCY'nın 462. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup, bulunmadığını belirlemeye ilişkindir.

Ancak, Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karardır. Bu nitelikteki bir kararın temyiz edilmesi halinde incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Yerel Mahkemece, ilk hükümde kısmen direnildiği belirtilmiş ise de, lehe yasa değerlendirmesi yapmak suretiyle ve yeni gerekçelerle farklı bir hüküm tesis edilmiştir. Bu uygulama ve gerekçeler Özel Dairece değerlendirilmemiştir. Özel Dairece değerlendirilmeyen bir hususun doğrudan Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesi olanaksızdır. Bu nitelikteki bir hükmün temyizi halinde inceleme öncelikle Özel Dairesince yapılmalıdır.

Özel Dairece yapılan bozmanın suç niteliğine de ilişkin olması nedeniyle, aleyhe bozma yasağından söz etmek olanaksız ise de, temyiz süreci incelendiğinde, ilk verilen hükmün Abdulbaki A....'un öldürülmesi eylemi nedeniyle katılma isteminde bulunan, katılan Edip A.... tarafından bu suçla ilgili olarak aleyhe temyiz edildiği, ancak Yargıtay C.Başsavcılığının 5218 sayılı Yasa hükümleri uyarınca iadesi üzerine Yerel Mahkemece verilen 25.01.2005 gün ve 5-17 sayılı hükmün, katılan tarafından temyiz edilmediği, dolayısıyla aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Ceza Genel Kurulunca bu aşamada dosyanın esası hakkında bir incelemenin yasal olarak olanaksızlığı nedeniyle, bir değerlendirme yapılması mümkün değil ise de, her iki suçtan verilen ceza süresi itibariyle kazanılmış hak ilkesinin geçerli olup olamayacağının, Özel Daire incelemesinde değerlendirilmesi gerektiğinden, verilen yeni hükmün, temyizen incelenmesi için, dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.