Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2025/408 K.2025/413

Ceza Genel Kurulu 2025/408 E. , 2025/413 K. "İçtihat Metni" KARARI VEREN YARGITAY DAİRESİ : 6. Ceza Dairesi MAHKEMESİ :Ağır Ceza SAYISI : 436-79 I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıkların nitelikli yağmaya teşebbüs etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-c-h, 35/1-2, 62, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl 10... gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına,

hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.03.2024 tarihli ve 393-139 sayılı hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine dosyanın gönderildiği İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 14.05.2024 tarih ve 2150-1526 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine,bu kararın da sanıklar müdafileri ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.09.2024 tarih ve 4134-9583 sayı ile;

"...Sanıklar ... ve ...'ın, mağdurların kız çocuğunu kaçırdıkları, sanık ...'in beyanına göre mağdurlardan fidye olarak 300.000 dolar istemeye karar verdikleri, sanık ...'ya ait hattan mağdurların iş yerini aradıkları fakat sadece mağdurların çalışanlarına ulaşıp patronlarının nerede olduklarını sordukları, para istemedikleri, doğrudan mağdurlar ile temasa geçmedikleri,

bu suretle sanıkların hareketlerinin hazırlık hareketi kapsamında kaldığı ve yağma suçunun unsurları olan cebir ve tehdit eylemini gerçekleştiremedikleri anlaşılmakla sanıklar hakkında atılı yağma suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi ise 11.02.2025 tarih, 436-79 sayı ve oy çokluğu ile bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanıkların cezalandırılmalarına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanıklar müdafileri ve katılan Bakanlık vekili ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2025 tarihli ve 43071 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile dosya 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 09.09.2025 tarih ve 2958-7319 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan nedenlerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KONUSU VE ÖN SORUN Özel Daire ile İlk Derece Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara isnat olunan teşebbüs aşamasında kalan nitelikli yağma suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle;

direnme kararına yönelik Cumhuriyet savcısının 03.03.2025 tarihli temyiz talebi hususunda tebliğnamede bir görüş belirtilmediğinden Özel Dairece bu hususta ek görüş bildirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildikten sonra direnme kararına ilişkin değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE Ön Soruna İlişkin Açıklamalar Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 08.01.2025 tarihli ve 2024/9-368 E. - 2025/9 K. sayılı kararında açıklandığı üzere.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 28 ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri uyarınca derece mahkemelerince verilen kararların temyiz yoluyla incelenmesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğnamenin düzenlenmesi ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 316. maddesinin 3. fıkrasına göre hükmün temyiz edilmesi hâlinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenecek tebliğnamenin,

hükmü temyiz etmeleri veya aleyhlerine sonuç doğurabilecek görüş içermesi hâlinde sanık veya katılan ya da vekillerine dairesince tebliğ olunması zorunludur.

İlk Derece Mahkemesinin direnme kararına konu hükmünün, Cumhuriyet savcısı tarafından 03.03.2025 tarihinde temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2025 tarihli ve 43071 sayılı tebliğnamesinde temyiz edenler arasında Cumhuriyet savcısının belirtilmediği, Özel Dairece yapılan incelemede de Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin yer almadığı ve direnme kararına konu hükmün bu hâliyle Ceza Genel Kuruluna gönderildiği anlaşılan dosyada.

Özel Dairece, direnme kararına yönelik Cumhuriyet savcısının 03.03.2025 tarihli temyiz talebine dair görüş bildirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmesi ve sonucuna göre direnme kararına ilişkin değerlendirme yapılması zorunluluk arz etmektedir.

Bu itibarla, Özel Dairece inceleme yapılabilmesi için öncelikle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca direnme kararına konu hükme yönelik diğer temyiz edenler tarafından ileri sürülen temyiz nedenlerinin yanı sıra Cumhuriyet savcısının 03.03.2025 tarihli temyiz isteminin de değerlendirildiği ek tebliğname düzenlendikten sonra tüm temyiz istemlerinin birlikte ve tek seferde incelenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmelidir. IV. KARAR Açıklanan nedenlerle.