Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2011/235 K.2010/290

Hukuk Genel Kurulu 2011/5-235 E. , 2010/290 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :06.12.2005

NUMARASI :2005/463 2005/534

Taraflar arasındaki “Kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat” davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; Bursa Asliye 1. Hukuk Mahkemesinden verilen 06.12.2005 gün ve 2005/463 E. 2005/534 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 10.11.2010 gün, 2006/5-503 Esas, 2010/574 Karar sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiştir.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN

Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 02.05.2002 harç tarihli dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 1.000.000.000 TL kamulaştırmasız el koyma karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 23.12.2002 harç tarihli ıslah dilekçesiyle de “dava değerini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.100.000.000 TL olarak ıslah ettiklerini” belirtmiş ve talebin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece davanın reddine dair verilen ilk karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Yüksek Özel Daire’ce, “Kamulaştırma Kanununun 38. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 04.11.2003 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 10.04.2003 gün ve 2002/112-2003/33 sayılı kararı ile iptal edildiği ve bu itibarla Yerel Mahkeme hükmünün yasal dayanağı kalmadığından işin esasına girilerek karar verilmesi gereğine” işaretle bozulmuştur.

Bozmaya uyan Yerel Mahkeme, “davanın kabulü ile 3.100.000.000 TL tazminatın dava tarihinden geçerli yasal faiziyle davalıdan tahsiline ve el atılan bölümün yol olarak terkinine” dair ikinci kararı oluşturmuştur.

Bu son karar, davalı vekilinin talebi üzerine Yüksek Özel Daire’ce karar düzeltme aşamasında ve “davanın reddi gereğine” işaretle bozulmuş; Yerel Mahkemenin 06.12.2005 tarihli direnme kararı üzerine Hukuk Genel Kurulu, “…Yerel Mahkemece, 04.11.1983 tarihinden önce taşınmazlarına kamulaştırmasız el konulanların hak ve durumlarını düzenleyen 18.06.2010 tarih ve 5999 sayılı ‘Kamulaştırma Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’ ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde hükümleri uyarınca işlem yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine” işaretle ve değişik gerekçeyle direnme kararının bozulmasına karar vermiştir.

Buna göre; davanın değeri (müddeabihi) 3.100,00 TL olup; Hukuk Genel Kurulu’nun karar tarihi 10.11.2010’dur.

Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşme sırasında, işin esasına geçilmeden önce, miktar itibariyle karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı ön sorun olarak ele alınmıştır.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra Yerel Mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Mahkemeleri Kanunu'nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL.; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu'nca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1 maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL. olarak değiştirmiş; sonraki yıllarda 5219 ve 5236 sayılı Kanunlarda öngörülen katsayılar çerçevesinde miktarlar giderek artmıştır.

Eldeki davada, karar düzeltme istemine konu Hukuk Genel Kurulu kararının verildiği 10.11.2010 tarihinde, karar düzeltme sınırını 8.690,00 TL olarak değiştiren yasal hüküm yürürlüktedir.

Davalı aleyhine hükmedilen ve uyuşmazlık konusu olan 3.100,00 TL bu sınırın altında olduğuna göre, anılan karara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi, miktar itibariyle olanaklı değildir.

Hal böyle olunca, davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekir.

SONU Ç