Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2013/1694 K.2015/1177

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çorum İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 06.12.2011 gün ve 2011/130 E. 2011/769 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından incelenmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 11.09.2012 gün ve 2012/7537 E. 2012//25948 K. sayılı kararı ile;

(...Alacaklılar vekili tarafından fatura ve hesap mutabakatına dayalı genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, borçlunun örnek 7 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine yasal yedi günlük sürede icra dairesinde yetkiye ve borca itiraz ettiği, alacaklı vekilinin icra mahkemesine başvurusunda borçlunun itirazının kaldırılmasını talep ettiği görülmüştür.

Mahkemece, takip dayanağı mutabakat belgesinin ödeme emri ekinde tebliğ edildiğini gösteren bir delilin dosyada bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, takibin dayanağının 02.04.2010 tarihli fatura ve hesap mutabakatı olduğu ve takip talebi ile birlikte icra dairesine ibraz edildiği ve icra müdürlüğü tarafından borçluya tebliğ edilen ödeme emri mazbatasından, takip dayanağı belge fotokopilerinin borçluya tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

İcra takibinin dayanağı olan 02.04.2010 tarihli hesap mutabakatı, İİK.nun 68. maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan mücerret borç ikrarını içeren bir belge niteliğindedir. Ayrıca borçlu tarafından borcun ödendiği de ispat edilemediğinden, mahkemece alacaklının itirazın kaldırılması talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava icra takibine itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu, ön sorun olarak tartışılıp, değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan, önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici Madde 3 aftıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK. m.429). Bir diğer deyişle mahkemenin ilk kararının gerekçesinde dayandığı maddi olgunun dışında yeni bir delile veya yeni bir maddi olguya dayanması ve gerekçesini de bu yeni maddi olgu yönünde değiştirerek karar vermiş olması halinde, usulünce verilmiş bir direnme kararının varlığından söz edilemez.

Yerel mahkemece, ilk kararda direnildiği belirtilmiş ise de Özel Daire bozma ilamından sonra aynı davacıların benzer taleplerle başkaları aleyhine açtıkları ve karara bağlanarak Yargıtay denetiminden geçmiş dava dosyaları, eldeki dosya içine getirtilerek, bunların hukuki akibetleri değerlendirilmiş ve hükme gerekçe yapılarak direnme kararı verilmiştir.

Bu durumda, temyize konu karar gerçekte 1086 sayılı HUMK'nun 429 uncu maddesinin üçüncü fıkrası anlamında direnme kararı niteliğinde olmayıp, Özel Daire bozmasına konu önceki karar dışında yeni bir hüküm niteliğindedir.

Hal böyle olunca; kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.