Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2015/3896 K.2016/401

Taraflar arasındaki " menfi tespit " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 5. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/02/2013 gün ve 2011/421E. 2013/56 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 12.02.2014 gün ve 2013/8741 E. 2014/2382 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Dava menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş olup, hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’ne ait yukarıda esas ve karar numarası belirtilen karar ile bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm lehine müdahale edilen taraf hakkında verileceğinden, bu hükme karşı temyiz yoluna başvurma yetkisi de doğal olarak sadece asıl tarafa ait olup, feri müdahilin tek başına temyiz hakkı bulunmamaktadır. Kararın lehine müdahale edilen asıl tarafından temyiz edilmesi halinde feri müdahilde kararı temyiz edebilir ve bu halde temyiz eden feri müdahilin temyiz eden asıldan ayrı olarak gerekli harç ve temyiz giderini yatırması zorunludur. Bu nedenle gerekçeli karar feri müdahil olan tarafa tebliğ edilmelidir.

Bu kapsamda yapılan inceleme sonunda; 13.07.2015 tarihli direnme kararının ve temyiz dilekçelerinin ihbar olunanlar vekillerine tebliğ edildiğine dair tebligat evrakı dosya arasında bulunamamıştır.

Bu nedenle ihbar olunanlar vekiline direnme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gereklidir.