Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2018/658 K.2018/1291

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 5. Hukuk Dairesince davanın reddine dair verilen 21.03.2017 gün ve 2016/1 E., 2017/1 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, yargısal faaliyetten dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili temyiz isteminin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca görüşülmesinden önce verdiği 06.03.2018 günlü dilekçesinde davadan feragat ettiğini açıkça ve koşulsuz olarak bildirmiştir.

Feragat, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 307. maddesinde, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; 311. maddede ise feragatin, kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı açıklanmıştır.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Somut olayda davacı vekili Av. Fatma Bayraktar davadan feragat ettiğini açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, bu beyan çerçevesinde işlem yapılması zorunludur.

Böyle bir durumda karar Hukuk Genel Kurulunca temyizen incelenemez.

Hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun Özel Dairece değerlendirilip karara bağlanması için karar bozulmalıdır.

SONU Ç