Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2024/48 K.2024/719

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 9. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda davanın esastan reddine karar verilmiştir. 2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I.YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı Kamil Altay isimli işçi tarafından işçilik alacaklarının tahsili istemiyle Afyonkarahisar 2. İş Mahkemesinde 2022/190 Esas numarası ile açılan davada, bildirdikleri tanıklardan deprem bölgesinde bulunduğu için talimat duruşması ertelenen tanığın dinlenmediğini, işçiye yapılan ödemelerin kısmen mahsubuna ilişkin hazırlanan ek bilirkişi raporuna karşı itiraz haklarını kullanmalarına fırsat verilmediğini, 31.03.2023 tarihli duruşmaya e-duruşma yöntemi ile katılma talebinde bulunduklarını, bağlantı sağlanamadığından duruşmaya katılmalarının mümkün olmadığını,

duruşma saatinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolde ek raporun henüz gelmediğinin belirlendiğini, ancak duruşma tutanağı UYAP’a yüklendiğinde duruşmaya katılmamalarına rağmen duruşmada bulunuyormuş gibi son söz beyanının tutanağa geçirildiğini ve yargılamaya son verilerek kesin karar verildiğini gördüklerini, işçi tarafından başlatılan icra takibi nedeniyle 18.223,98 TL ödeme yapıldığını,

hâkimin ağır kusuru ile eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen kararın müvekkilinin adil yargılanma hakkını ihlâl ettiğini ve zarara uğrattığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 18.233,98 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı 5. Davalı ... Hazinesi vekili cevap dilekçesinde; öncelikle dava süresinde açılmamış ise zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 46 ncı maddesindeki sorumluluk koşullarının oluşmadığını ve sorumluluk nedenlerine ilişkin delil gösterilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Özel Daire Kararı 6. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 17.10.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/4 Karar sayılı kararı ile; "...Dava konusu uyuşmazlık, HMK’nın 46 ncı maddesinde öngörülen hakimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine açılan tazminat davası niteliğindedir.

Somut olayda davacı tarafından, Afyonkarahisar 2. İş Mahkemesinin 2022/190 esas, 2023/231 karar sayılı bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesine ilişkin kararın yargılaması sırasında HMK'nın açık hükümlerine aykırı davranıldığı iddiasıyla maddi tazminat talebinde bulunulmuş ise de; dava dilekçesinde ihbar olunan hâkim tarafından görülen davanın yargılama sürecinin ve hükmün kasıtla veya ağır ihmalle verildiğinin ispat edilemediği,

hâkimin HMK'nın 46 ncı maddesi uyarınca kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin ve düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar vermiş olması ya da sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar vermiş olması yada açık kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması hâllerinin gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacının açtığı dava esastan reddedildiğinden 6100 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesi uyarınca, davacı takdiren 500,00 TL disiplin para cezasına mahkum edilmiştir.

II.GEREKÇE

8. Dava, 6100 sayılı Kanun'un 46 ncı maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ncı maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. Anılan maddede;

“(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda 6100 sayılı Kanun’un 46 ncı maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III.KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA, Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.