Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2025/35 K.2025/545

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesince verilen 06.06.2024 tarihli ve 2024/640 Esas, 2024/751 Karar sayılı direnme kararına karşı davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Talep ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine dair verilen kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesinin 06.07.2021 tarihli ve 2020/894 Esas, 2021/952 Karar sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davalı banka vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/9559 Esas, 2022/2000 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dava reddedilmiş; kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 20.02.2024 tarihli ve 2022/9320 Esas, 2024/1033 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilmiş; direnme kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Ne var ki davacı asıl, 29.07.2025 tarihli dilekçe ile direnme kararına ilişkin temyiz isteminden feragat etmiştir.

O hâlde, davacı tarafın temyiz isteminin feragat nedeniyle reddi gerekmektedir.